Γεια σας, αναγνώστες! Χάλκινο εδώ με το πρώτο μου Πόλεμος- topic άρθρο, και ένα που είναι ιδιαίτερα κοντά στην καρδιά μου.

Εδώ στο Ειρήνη και Καλοί καιροί στο Eclesiar, Νοιαζόμαστε πολύ για αυτά τα τιτουλάρια θέματα, καθώς στο τέλος της ημέρας όλοι παίζουμε ένα βιντεοπαιχνίδι που έχει τον τελικό σκοπό να είναι διασκεδαστικό / γενικά να φέρει μια " Καλή Ώρα" για όλους. Ενώ γενικά προσπαθώ να πάρω την ειρηνική διαδρομή όταν είναι δυνατόν, αυτό δεν σημαίνει ότι γράφω μόνο άρθρα εφημερίδας. Όχι, όχι, όχι... Αγωνίζομαι επίσης-και γι' αυτό πήρα περήφανα τα όπλα μαζί με δύο κινήματα ανεξαρτησίας σήμερα, και πιστεύω ότι και εσείς θα έπρεπε.

Οι μαχητές της ελευθερίας στους δρόμους του Δουβλίνου και της Μόσχας αγωνίζονται για την ανεξαρτησία για την Ιρλανδία και τη Ρωσία αντίστοιχα, αλλά απαιτούν περισσότερη βοήθεια. Χωρίς τη βοήθεια μεγαλύτερων δυνάμεων, οι δυνάμεις που θα είναι θα συνεχίσουν να κατέχουν αυτά τα έθνη που προφανώς επιθυμούν να χωριστούν - τόσο πολύ ώστε να μπορούν να κάνουν ακόμα και μερικούς γύρους στους πολέμους αυτούς. Μετά τις συζητήσεις μου με μαχητές και των δύο κινημάτων, ένα πράγμα είναι σαφές - ο αγώνας δεν έχει γίνει, αλλά θα χρειαστεί επιπλέον υποστήριξη για να συνεχιστεί η καλή μάχη.

Συζητήστε στις χώρες σας αν νομίζετε ότι πρέπει να βοηθήσετε τους Ιρλανδούς ή τους Ρώσους. Επιχειρηματίες, σκυλιά πολέμου και ηθικολόγοι έχουν να κερδίσουν κάτι από το να αγωνίζονται για την κυριαρχία αυτών των έξοχων ανθρώπων!

Ζήτω η επανάσταση!

Χάλκινο τέλος.