Μια καταγεγραμμένη ρύπανση στο κρατικό εργοστάσιο, ένας ελάχιστος μισθός αποσυνδεμένος από τα στατιστικά του, νόμοι που ψηφίστηκαν από μια χούφτα εκλεγμένους αξιωματούχους, αχρησιμοποίητος θησαυρός: τα εθνικά αρχεία διηγούνται την ιστορία μιας κυβέρνησης που κατακλύζεται από την οικονομία που υποτίθεται ότι οδηγεί.

ΠΑΡΙΣΙ — Ημέρα 741

Αρκεί να ανοίξουμε τα εθνικά αρχεία για να καταλάβουμε. Όλα έχουν να κάνουν με περιοχές, νόμους, ψήφους, μετρητά. Δεν υπάρχει ανάγκη για ανώνυμες πηγές ή φήμες: τα στοιχεία που δημοσίευσε το ίδιο το κράτος αρκούν για να διαπιστωθεί η παρατήρηση μιας διαχείρισης που ταλαντεύεται μεταξύ αδράνειας και παραλογισμού.

Νάντη: Η πολιτεία μολύνει το δικό της παράθυρο

Η Νάντη πρέπει να ήταν η βιομηχανική υπερηφάνεια της χώρας. Μπόνους +30 % για την παραγωγή τροφίμων, νοσοκομείων, στρατιωτικής βάσης, πεδίων παραγωγής και βιομηχανικής ζώνης μέγιστο επίπεδο Η περιοχή έχει τα πάντα.

Αλλά δείχνει 51,68 % Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Σε αυτό το επίπεδο, μια εταιρεία Nantes διατηρεί περίπου 63 % παραγωγή παρά το μπόνους της, έναντι περισσότερο από 76 % Ατζάτσιο, που δεν έχει.

Το πιο συντριπτικό πράγμα είναι ότι το ίδιο το κράτος εμπλέκεται στο πρόβλημα. Το εθνικό του εργοστάσιο τροφίμων, Γαλλικό αγρόκτημα, μια εγκατάσταση 5 αστέρων, βρίσκεται ακριβώς στη Νάντη. Αντί να δώσει ένα παράδειγμα, η κυβέρνηση προσθέτει τη δική της παραγωγή στην πιο κορεσμένη περιοχή της χώρας.

Μια κάρτα δύο ταχυτήτων

Περιφέρεια

Ρύπανση

Μπόνους

Κάλι

8,31 %

+15 %

Βαράνια

16,74 %

—

Μεντεγίν

17,00 %

—

Μασσαλία

21,40 %

+15 %

Ατζάτσιο

23,54 %

—

Παρίσι (κεφάλαιο)

27,29 %

—

Στρασβούργο

29,37 %

—

Τουλούζη

31,71 %

+5 %

Νάντη

51,68 %

+30 %

Η Γαλλία έχει τις δικές της περιφέρειες, ιδίως στην Κολομβία, όπου το Cali κατέρχεται κάτω από το 10 %Αλλά δεν υπάρχει πολιτική να κατευθύνουμε τις εταιρείες σε αυτά τα εδάφη. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή συγκεντρώνεται εκεί όπου είναι λιγότερο αποτελεσματική.

Ένας ελάχιστος μισθός που το κράτος δεν μπορεί να δικαιολογήσει

Στις 2 Οκτωβρίου, το Κογκρέσο όρισε τον κατώτατο μισθό 15 FRFΩστόσο, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε το ίδιο το κράτος, ο μέσος μισθός της χώρας είναι 3.40 FRF.

Συνεπώς, ο κατώτατος μισθός θα είναι περισσότερο από τέσσερις φορές πάνω από το μέσο μισθό. Είτε η κυβέρνηση έχει θέσει έναν όροφο εντελώς αποκομμένο από την πραγματικότητα, ή δημοσιεύει στατιστικά στοιχεία στα οποία δεν δίνει καμία προσοχή. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό αποτελεί απόδειξη μιας τυφλής μισθολογικής πολιτικής.

Στο έδαφος, οι συνέπειες είναι άμεσες. Μια μονάδα τροφίμων Q1 πωλείται γύρω 0.167 FRF : ένας εργαζόμενος πρέπει να παράγει περίπου 90 μονάδες την ημέρα Απλά για να καλύψει το μισθό του. Το έργο ενός διευθυντή σε ένα εργοστάσιο τροφίμων που παράγεται 53 Ο 53ΙΣΜΟΣ.

Οι εργαζόμενοι δεν προστατεύονται με τον καθορισμό ενός μισθού που κανείς δεν μπορεί να πληρώσει. Απλώς εμποδίζονται να προσληφθούν.

Νόμοι που αποφασίζονται από μια χούφτα

Η Γαλλία μετράει 1.144 κάτοικοι, αλλά μόνο 85 στοιχεία ενεργητικούή μόλις 7 % πληθυσμό.

Στο Κογκρέσο, η παρατήρηση είναι η ίδια. Η Συνέλευση μετράει 26 θέσειςΑλλά ο κατώτατος μισθός εγκρίθηκε με 4 ψήφοι υπέρ και 1 κατάΟ ΦΠΑ, ο φόρος εργασίας και ο εισαγωγικός φόρος ψηφίστηκαν με 4 ψήφοι.

Στι 7 Οκτωβρίου, piροτάθηκε η διπλός ΦΠΑ και φόρος εργασίας5 με 10 τοις εκατό υποβλήθηκε στο Κογκρέσο. Απορρίπτεται μόνο Ισότητα, 3 ψήφοι έναντι 3Χρειάστηκε μία ψήφος για να διπλασιαστεί η φορολογία των γαλλικών εταιρειών σε μια νύχτα.

Ένας κοιμισμένος θησαυρός

Ενώ οι εταιρείες παθαίνουν ασφυξία, τα κρατικά χρηματοκιβώτια παραμένουν γεμάτα: 887 χρυσός και περισσότερο 2 200 FRF να κοιμούνται στο εθνικό θησαυροφυλάκιο. Κατά την τρέχουσα περίοδο περίπου 10 000 FRF 9 εκατ. FRF.

Μια εταιρεία μέγιστου επιπέδου κοστίζει 370 χρυσό: το κράτος θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει περισσότερα από δύο. Δεν κάνει τίποτα.

Σύνορα που κλείνουν

Στις 27 Σεπτεμβρίου, το Κογκρέσο ψήφισε Εμπόριο κατά των Ηνωμένων ΠολιτειώνΣτις 3 Οκτωβρίου, 5 % του φόρου κατά την εισαγωγή υιοθετήθηκε.

Λιγότεροι εταίροι, λιγότεροι πελάτες, περισσότερα εμπόδια: όταν η γαλλική οικονομία πρέπει να ανοίξει τις αγορές της, η κυβέρνηση επιλέγει να τις κλείσει.

Μια ξεπερασμένη κυβέρνηση

Δεν πρόκειται πλέον για κακία, αλλά για ανικανότητα. Η κυβέρνηση έχει όλα τα εργαλεία για να δράσει: χάρτες ρύπανσης, στοιχεία αγοράς, στοιχεία ταμειακών ροών. Είναι όλα μπροστά της. Ωστόσο, το κράτος εγκαθιστά το δικό του εργοστάσιο στην πιο μολυσμένη περιοχή, θέτοντας έναν κατώτατο μισθό σε αντίθεση με τις δικές του στατιστικές, αφήνοντας σχεδόν 900 χρυσά να κοιμηθούν και κλείνοντας τα εμπορικά του σύνορα.

Η συγκέντρωση της δύναμης δεν κάνει τίποτα. Μόνο ένας υπουργός, Εφύ, σωρευμένοΟικονομία, Εργασία και Δημόσιες σχέσεις. Ο Αντιπρόεδρος Τικάζ Η ΆμυναΗ κυβέρνηση βασίζεται σε μια χούφτα ανθρώπων που μοιράζονται τους περισσότερους μοχλούς, χωρίς να προκύψει κάποια συνεπής πολιτική.

Το να κυβερνάς είναι να περιμένεις. Αυτή η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, είναι ευχαριστημένη όταν βλέπει μόνο τον κόπο να κοιτάξει. Με απραξία και αντιφατικές αποφάσεις, δεν επέτρεπε πλέον απλώς την παρακμή της γαλλικής οικονομίας: έγινε ο πρώτος υπεύθυνος.

Αριθμοί

Δείκτης

Τιμή

Συνολικός πληθυσμός

1 144

Εργαζόμενος πληθυσμός

85 (7%)

Ρύπανση στη Νάντη

51,68 %

Ελάχιστος μισθός

15 FRF

Επίσημος μέσος μισθός

3.40 FRF

Ψηφοφορία για τον κατώτατο μισθό

4 26 θέσεις

Χρυσός σε μετρητά

887 χρυσός

Υπουργεία της Ephy

3

Πόσο καιρό;

Στη Γαλλία δεν λείπουν περιφέρειες, επιχειρηματίες ή πόροι. Έχει χρυσό στους κορμούς του, εδάφη με λιγότερο από 10% ρύπανση και παίκτες έτοιμοι να επενδύσουν.

Αυτό που χάνει είναι μια κυβέρνηση ικανή να κοιτάξει τους αριθμούς.

Πόσες ακόμα εταιρείες θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη χώρα πριν αποφασίσει να δράσει;

- Άλφα - Ο Ρούστερ -