TLDR: At least 100 gold in prizes for 'philosophical' articles.
Good morning! During the twilight of 300th day of the game I was finishing the concept of this small contest.
Some people say that as being a newspaper from Poland I don't write much about the country, so I'll try to implement some facts connected with the contest here, as I don't want to delve into national history that much anymore. The 300th day was also Sunday or in Polish: "niedziela". Although the Poles adopted the Roman faith in the 900s, the vocabulary for days of the week reached their Slavic-pagan ancestors earlier, and possibly under the Christian Greek influence, the word for that day means "to not work". I'm not sure if that counts as work, but I decided to write the following piece.
As some of you may have noticed, giving away money is recently in vogue among the Polish community, either in charity contests or otherwise. To be part of that cultural phenomenon, I decided to pledge 100 gold in prizes. Initially, I wanted to allocate 300 gold for the 300th day, but I don't have that much at hand right now. I estimate that I can raise it up to 500 in case I resolve to leave the game. Ideally, a jury with representatives of every community could evaluate articles, but a member of the jury should not participate in the contest itself. Therefore, the first problem arises: whether there are enough people interested in that kind of activity inside this warlike-economical-aspiring-simulator game.
ASSUMPTION
Years ago, I came up with, let's call it, a simple system according to which I sometimes evaluate encountered ideas, hypotheses, and theories. It's just for personal use or when asked by friends over some liquid. As I tend to be a rather Ockham's razor type of person, the classification is not complicated:
1. Something trivial or obvious to virtually everyone, e.g., if you try to touch fire it will cause pain, or if you try to breathe underwater you may drown, etc.
2. Something that I did not envision myself, but something that, if given enough time, could be possible to come up with by an average thinker like myself, e.g., existentialism, gender theory.
3. Something that I assume I wouldn't have guessed in a thousand years when given the premises of the author, e.g., Einstein's theory of relativity, Darwin's evolution. In one term, the Copernican Revolution.
![]()
Nicolaus Copernicus' portrait painted possibly in Toruń, Poland by an unknown artist during the 1500s
I would advise aiming with the content of your articles towards the second category, because regarding the third, you should probably head to scientific journals before your death if you're certain that it can benefit humanity. It could be anything, from your view on the purpose, or lack of purpose for that matter, of having fun playing games, to more serious ethical or so-called philosophical themes. Maybe to provide some inspirations I'll proceed to summarize chapters of the book I mentioned here:
https://eclesiar.com/newspaper/295/article/1565
Some people enjoy talking with a machine, but I'm not one of them. I never had an account on the infamous ChatGPT, although I'm aware of advanced LLMs. I like human interactions, preferably non-virtual conversations or other acts. I really don't mind if you create articles with that or another website/app, but regarding this particular contest: if you submit a work generated by a program, I will treat it as not suitable and, moreover, as a personal offense towards me.
AUGUST
I was thinking about the whole month of August and perhaps September as the period for the contest, and as I like to connect particular events, I decided to use a figure of the last elected king of Poland, who upon ascending to the Polish throne adopted the name of Augustus. I'll write a few sentences to fill the article a bit in light of the recent voices from within the game questioning, and arguably rightly so, the sense of wars.
/*
The first elected king of Poland was Henri de Valois, you may recognize him from Alexandre Dumas' La Reine Margot and a spectacular film adaptation:
https://www.youtube.com/watch?v=AcCPByEp3KI
*/
I won't reveal any secret by stating that the last king was a highly controversial figure among Polish society, a Freemason and nobleman without royal blood in his veins who became a longtime lover of the German Empress of Russia, Catherine, later known as 'the Great'. She helped Stanisław get elected in the hope that he will stay loyal to her. It is said that as a king, Stanisław did not care enough about the army, he was fully immersed in the ideas of the Enlightenment. One of his versatile hobbies was orientalism with an emphasis on Chinese culture. He ordered construction of the huge Chinese garden in the Royal Baths of Warsaw. Also, many rooms, including the Royal office of the Palace on the Isle and other locations, were decorated with Chinese tapestry and paintings. Perhaps the biggest since the times of the Polish Renaissance arrival of foreign artists and freethinkers turned Warsaw into a cosmopolitan metropolis.

Portrait of Stanislaus II Augustus Poniatowski in his coronation robes, oil on canvas by the Polish-Italian painter Marcello Bacciarelli, 1764.
/*
Writing this article, I was surprised to learn that the Palace on
the Isle is one of the most visited monuments in the whole world:
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_most-visited_palaces_and_monuments
*/
During his reign the Warsaw Corpus of Cadets, literally named School of Chivalry, was established in 1765. The aim was to educate 'enlightened knights' who, among others, would defend ideas of the falling republic against the emerging absolutist empires of Russia, Prussia, and Austria that surrounded Poland. It is especially fascinating to me learning the scope of their teachings, knowing that the youngest students were 8 years old.
"Initially, most of the teachers were French, British, and German. Later also Polish, often graduates of the Knight School. Foreign languages were taught: Latin, French, and German, as well as the basics of arithmetic, music, horse riding, writing, fencing, and dancing. Subsequently, general and Polish history, contemporary and ancient literature, geography, natural history, mathematics, logic, physics, drawing, and mechanics. They also studied military engineering, architecture, fortification construction, tactics, artillery, and underwent specialized military training. The students were subject to military discipline and were required to follow a specific daily routine: wake-up at 6 a.m., followed by mass and classes."
Acceptably, one of the most famous alumni was Gen. Thaddeus Kosciuszko, a hero of the American Revolution, as a military engineer constructed the first American fortification at the place known as West Point (also a member of the American Philosophical Society). His contemporary Gen. Casimir Pulaski, although from a different school but born in Warsaw, became known as "The Father of American Cavalry".
I heard an opinion from a US academic that the Polish elites of that time were too preoccupied with cultural development instead of amassing an army, but a question for you, dear reader, is whether it made any sense to build an army and fight empires when during the next century what kept the nation alive was exactly the culture. In the lands annexed by Prussia, German settlers gradually polonized, and in the Russian part, imperial officials who came to rule over the occupied land often adopted the Polish culture themselves. Nowadays, many Poles, myself included, are descendants of those who arrived during the partitions to the nonexistent country and became part of the existent nation.
One of the foreign language teachers at the School of Chivalry was Nicolas Chopin, a Frenchman who himself arrived in Poland as a teenager, married into Polish nobility, and died in Warsaw. Their son, Fryderyk, would turn out to be a child prodigy.
ANNIVERSARY
Regarding the organization, I am going to draw from the international Chopin competition, which is the most prestigious Polish competition in classical music. It is organized every five years in Warsaw, and the next edition happens to be this October, coinciding with the 100th anniversary of the competition. Why am I mentioning this? Because if you look at the winners, you will see that the prize is not always awarded. It has to be earned, it won't suffice to be the best of the contestants, there has to be genuine passion. The Chopin jury is international, and so I am inviting everyone interested to become part of the jury for this small Eclesiar contest.
https://en.wikipedia.org/wiki/International_Chopin_Piano_Competition
Fryderyk Chopin giving a performance to the Polish family Radziwiłłs in 1829, painted by Henryk Siemiradzki
/*
I'm not into Japanese manga/anime, but for those of you who enjoy it, there's apparently a prize-winning work about the competition:
https://en.wikipedia.org/wiki/Forest_of_Piano
*/
ADMISSIONS
Could be in any language, preferably providing an English or Polish translation, as those seem to be the lingua franca of the game at the moment. Take your time, the contest begins in August and will finish with the first anniversary of the game at the end of September. It is not certain if there will be any contestants, but in case someone applies, we can make August the preliminary round, and the next month would be the final round, meaning two articles per person in order to not spam the general public.
A template which you should embed at the top of your article, so that the jury and readers could know that you participate in the contest:
This is my submission to the I International Contest of Eclesiar. https://eclesiar.com/newspaper/295/article/1620 |
---------------------------------------
Tłumaczenie maszynowe na język polski (mogą pojawić się nieścisłości):
TLDR: Co najmniej 100 sztuk złota w nagrodach za artykuły „filozoficzne”.Dzień dobry! Podczas zmierzchu 300. dnia gry kończyłem opracowywanie koncepcji tego małego konkursu.
Niektórzy twierdzą, że jako gazeta z Polski nie piszę zbyt wiele o tym kraju, więc postaram się przedstawić tutaj kilka faktów związanych z konkursem, ponieważ nie chcę już zbytnio zagłębiać się w historię narodową. 300. dzień był również niedzielą, czyli po polsku „niedzielą”. Chociaż Polacy przyjęli wiarę rzymską w IX wieku, słownictwo dotyczące dni tygodnia dotarło do ich słowiańskich pogańskich przodków wcześniej i prawdopodobnie pod wpływem chrześcijańskiej Grecji słowo oznaczające ten dzień oznacza „nie pracować”. Nie jestem pewien, czy to się liczy jako praca, ale postanowiłem napisać poniższy tekst.
Jak niektórzy z was zapewne zauważyli, rozdawanie pieniędzy jest ostatnio modne wśród polskiej społeczności, czy to w konkursach charytatywnych, czy w inny sposób. Aby stać się częścią tego zjawiska kulturowego, postanowiłem przeznaczyć 100 sztuk złota na nagrody. Początkowo chciałem przeznaczyć 300 sztuk złota na 300. dzień, ale nie mam obecnie takiej kwoty pod ręką. Szacuję, że mogę zebrać do 500, jeśli zdecyduję się opuścić grę. Idealnie byłoby, gdyby artykuły oceniało jury złożone z przedstawicieli każdej społeczności, ale członek jury nie powinien brać udziału w samym konkursie. W związku z tym pojawia się pierwszy problem: czy w tej wojowniczo-ekonomicznej grze symulacyjnej jest wystarczająco dużo osób zainteresowanych tego rodzaju działalnością.
ZAŁOŻENIE
Lata temu wymyśliłem coś, co nazwijmy prostym systemem, według którego czasami oceniam napotkane idee, hipotezy i teorie. Służy on wyłącznie do użytku osobistego lub gdy poproszą mnie o to znajomi przy jakimś płynie. Ponieważ jestem raczej typem osoby kierującej się brzytwą Ockhama, klasyfikacja nie jest skomplikowana:
1. Coś trywialnego lub oczywistego dla praktycznie każdego, np. jeśli spróbujesz dotknąć ognia, spowoduje to ból, lub jeśli spróbujesz oddychać pod wodą, możesz utonąć itp.
2. Coś, czego sam nie przewidziałem, ale co przy wystarczającej ilości czasu mogłoby wymyślić przeciętny myśliciel, taki jak ja, np. egzystencjalizm, teoria gender.
3. Coś, czego, jak sądzę, nie zgadłbym nawet za tysiąc lat, mając do dyspozycji przesłanki autora, np. teoria względności Einsteina, ewolucja Darwina. Jednym słowem, rewolucja kopernikańska.
Radziłbym, aby treść artykułów była skierowana do drugiej kategorii, ponieważ jeśli chodzi o trzecią, to prawdopodobnie przed śmiercią powinieneś udać się do czasopism naukowych, jeśli jesteś pewien, że może to przynieść korzyści ludzkości. Może to być wszystko, od twojego poglądu na cel, lub brak celu, zabawy w gry, po poważniejsze tematy etyczne lub tak zwane filozoficzne. Być może, aby dostarczyć pewnych inspiracji, przystąpię do podsumowania rozdziałów książki, o której tutaj wspomniałem:
https://eclesiar.com/newspaper/295/article/1565
Niektórzy lubią rozmawiać z maszyną, ale ja nie należę do tej grupy. Nigdy nie miałem konta na niesławnym ChatGPT, chociaż zdaję sobie sprawę z zaawansowanych modeli LLM. Lubię interakcje międzyludzkie, najlepiej rozmowy nie wirtualne lub inne działania. Naprawdę nie mam nic przeciwko, jeśli tworzysz artykuły za pomocą tej lub innej strony internetowej/aplikacji, ale w odniesieniu do tego konkretnego konkursu: jeśli zgłosisz pracę wygenerowaną przez program, potraktuję ją jako nieodpowiednią, a ponadto jako osobistą zniewagę wobec mnie.
AUGUST
Myślałem o całym sierpniu i być może wrześniu jako okresie trwania konkursu, a ponieważ lubię łączyć konkretne wydarzenia, postanowiłem wykorzystać postać ostatniego wybranego króla Polski, który po wstąpieniu na polski tron przyjął imię August. Napiszę kilka zdań, aby nieco uzupełnić artykuł w świetle ostatnich głosów pojawiających się w grze, kwestionujących, i prawdopodobnie słusznie, sens wojen.
/*
Pierwszym wybranym królem Polski był Henryk de Valois, którego można kojarzyć z powieści Alexandre'a Dumasa „La Reine Margot” oraz spektakularnej adaptacji filmowej:
https://www.youtube.com/watch?v=AcCPByEp3KI
*/
Nie zdradzę żadnej tajemnicy, stwierdzając, że ostatni król był postacią bardzo kontrowersyjną w polskim społeczeństwie, masonem i szlachcicem bez królewskiej krwi w żyłach, który stał się wieloletnim kochankiem niemieckiej cesarzowej Rosji, Katarzyny, znanej później jako „Wielka”. Pomogła ona Stanisławowi w wyborach, mając nadzieję, że pozostanie jej lojalny. Mówi się, że jako król Stanisław nie dbał wystarczająco o armię, był całkowicie pochłonięty ideami oświecenia. Jednym z jego wszechstronnych hobby był orientalizm, ze szczególnym uwzględnieniem kultury chińskiej. Zlecił budowę ogromnego ogrodu chińskiego w Łazienkach Królewskich w Warszawie. Ponadto wiele pomieszczeń, w tym gabinet królewski w Pałacu na Wyspie i inne miejsca, zostało ozdobionych chińskimi gobelinami i obrazami. Być może największym wydarzeniem od czasów polskiego renesansu było przybycie zagranicznych artystów i wolnomyślicieli, które zmieniło Warszawę w kosmopolityczną metropolię.
/*
Pisząc ten artykuł, zaskoczyła mnie informacja, że Pałac na Wyspie jest jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków na całym świecie:
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_most-visited_palaces_and_monuments
*/
Za jego panowania, w 1765 roku, powstała warszawska szkoła kadetów, dosłownie nazywana Szkołą Rycerską. Jej celem było kształcenie „oświeconych rycerzy”, którzy między innymi mieli bronić idei upadającej republiki przed powstającymi imperiami absolutystycznymi Rosji, Prus i Austrii, które otaczały Polskę. Szczególnie fascynujące jest dla mnie poznanie zakresu nauczania w tej szkole, biorąc pod uwagę, że najmłodsi uczniowie mieli zaledwie 8 lat.
„Początkowo większość nauczycieli stanowili Francuzi, Brytyjczycy i Niemcy. Później dołączyli do nich Polacy, często absolwenci Szkoły Rycerskiej. Nauczano języków obcych: łaciny, francuskiego i niemieckiego, a także podstaw arytmetyki, muzyki, jazdy konnej, pisania, szermierki i tańca. Następnie historia powszechna i polska, literatura współczesna i starożytna, geografia, historia naturalna, matematyka, logika, fizyka, rysunek i mechanika. Uczyli się również inżynierii wojskowej, architektury, budowy fortyfikacji, taktyki, artylerii i przechodzili specjalistyczne szkolenie wojskowe. Uczniowie podlegali dyscyplinie wojskowej i musieli przestrzegać określonego porządku dnia: pobudka o 6 rano, następnie msza i zajęcia”.
Jednym z najbardziej znanych absolwentów był generał Tadeusz Kościuszko, bohater rewolucji amerykańskiej, który jako inżynier wojskowy zbudował pierwszą amerykańską fortyfikację w miejscu znanym jako West Point (był również członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego). Jego współczesny, generał Kazimierz Pułaski, choć pochodził z innej szkoły, ale urodził się w Warszawie, stał się znany jako „ojciec amerykańskiej kawalerii”.
Słyszałem opinię amerykańskiego naukowca, że ówczesne elity polskie były zbyt zajęte rozwojem kultury, zamiast skupiać się na tworzeniu armii, ale pytanie do Ciebie, drogi czytelniku, brzmi: czy miało sens tworzenie armii i walka z imperiami, skoro w następnym stuleciu to właśnie kultura utrzymała naród przy życiu? Na ziemiach zaanektowanych przez Prusy niemieccy osadnicy stopniowo ulegali polonizacji, a w części rosyjskiej urzędnicy imperium, którzy przybyli, aby rządzić okupowanymi terenami, często sami przyjmowali polską kulturę. Obecnie wielu Polaków, w tym ja, jest potomkami tych, którzy przybyli w okresie rozbiorów do nieistniejącego kraju i stali się częścią istniejącego narodu.
Jednym z nauczycieli języków obcych w Szkole Rycerskiej był Mikołaj Chopin, Francuz, który sam przybył do Polski jako nastolatek, ożenił się z polską szlachcianką i zmarł w Warszawie. Ich syn, Fryderyk, okazał się cudownym dzieckiem.
ROCZNICA
Jeśli chodzi o organizację, będę czerpać inspirację z Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, który jest najbardziej prestiżowym polskim konkursem muzyki klasycznej. Odbywa się on co pięć lat w Warszawie, a kolejna edycja przypadnie w październiku tego roku, zbiegając się w czasie ze 100. rocznicą powstania konkursu. Dlaczego o tym wspominam? Ponieważ jeśli spojrzeć na zwycięzców, można zauważyć, że nagroda nie zawsze jest przyznawana. Trzeba na nią zasłużyć, nie wystarczy być najlepszym z uczestników, trzeba wykazać się prawdziwą pasją. Jury konkursu Chopina jest międzynarodowe, dlatego zapraszam wszystkich zainteresowanych do udziału w jury tego małego konkursu Eclesiar.
https://en.wikipedia.org/wiki/International_Chopin_Piano_Competition
Nie interesuję się japońskimi mangami/anime, ale dla tych z Was, którzy je lubią, istnieje podobno nagrodzona praca dotycząca konkursu:
https://en.wikipedia.org/wiki/Forest_of_Piano
*/
ZASADY UCZESTNICTWA
Prace mogą być napisane w dowolnym języku, ale najlepiej z tłumaczeniem na angielski lub polski, ponieważ są to obecnie języki robocze gry. Nie spieszcie się, konkurs rozpocznie się w sierpniu i zakończy wraz z pierwszą rocznicą gry pod koniec września. Nie jest pewne, czy będą jacyś uczestnicy, ale jeśli ktoś się zgłosi, sierpień może być rundą wstępną, a następny miesiąc rundą finałową, co oznacza dwa artykuły na osobę, aby nie spamować ogółu społeczeństwa.
Szablon, który należy umieścić na początku artykułu, aby jury i czytelnicy wiedzieli, że bierzesz udział w konkursie:
This is my submission to the I International Contest of Eclesiar.
https://eclesiar.com/newspaper/295/article/1620
