Sa pagsikat ng araw sa silangan, May bagong pag-asang naghihintay sa kinabukasan. Kahapon man ay puno ng luha at dalamhati, Ngayon ay pagkakataong muling bumangon at ngumiti.
Hindi lahat ng laban ay kailangang ipanalo, Hindi lahat ng sugat ay kailangang itago. May mga pagkakataong ang tunay na katapangan, Ay ang magpatuloy kahit pagod na ang isipan.
Sa mundong puno ng ingay at kasinungalingan, Manatiling matatag sa sariling paninindigan. Sapagkat ang dangal ay hindi nasusukat sa yaman, Kundi sa katotohanang ipinaglalaban.
Kaya ngayong araw, humakbang nang may tapang, Huwag hayaang mamatay ang natitirang liwanag. Sapagkat hangga't may pusong handang lumaban, May pag-asa pang sisibol sa gitna ng kadiliman.
