​[PL]

Znalazł raz Łotewski chłop dorodnego zimnioka. Ucieszon podniósł znalezisko i przycisnął mocno do serca, a w oczach jego - łzy szczęścia.

"Zasadzę zimnioczka w ziemi i będę miał ich wiele, wystarczy co by się najeść i zaś zasadzić, w końcu będę miał całe pole zimnioków i zostanę panem gułagu, a trud zostanie zakończony."

Cóż za piękna perspektywa! Pomyślał chłop, lecz w tym momencie jego twarz posmutniała.

"Jaki ja głupi i naiwny, to nie zimniok tylko kamień jest."

W Gułagu nie ma zimnioków - jest tylko halucynacja z niedożywienia i śmierć.

"Tym razem nie dam się nabrać, umrę z godnością."

I rzucił kamieniem w przepaść.

A kamień naprawdę był zimniokiem.


[ENG]

One time Latvian peasant find big potato.

He is joy. He lift treasure, press to chest. In eyes, tears of happiness.

He say:

“I plant potato in ground. Then many potato grow. Enough to eat, enough to plant again. Soon I have field of potato, I become master of gulag. Struggle will be over.”

Such beautiful dream! Peasant think. But then face turn sad.

He say:

“I am stupid, naïve. Not potato, only rock. In gulag no potato, only hunger-dreams and death.”

He decide:

“This time I not be fooled. I die with dignity.”

And he throw rock into abyss.

Rock was potato.