Een groot interview met Sovi18 over Moskou keert terug, achter de schermen diplomatie, internationale oorlogen, een groen leger, en geruchten die je niet moet geloven.

"True, but not exact"

Van de redactie. Voorbij het vredesverdrag

In onze eerste kwestie hebben we gesproken over een gebeurtenis die de politieke kaart van Eclesiar zou kunnen veranderen: een vredesakkoord tussen Nieuw Rusland en het Khaxiaans Rijk, dat voorziet in de terugkeer van Moskou, en Ruslands toetreding tot de internationale alliantie.

Maar de officiële verklaringen lieten veel vragen achter.

Waarom duurden de partijen zo lang om vrede te bereiken? Wie vroeg om een einde aan het conflict? Is de terugkeer van Moskou eigenlijk slechts het begin van een grotere verandering?

De redactie van de wet, maar niet precies... besloot om de deelnemers van historische gebeurtenissen direct aan te spreken.

Onze eerste interviewer was Sovi18 is een keizerin van het Haxische Rijk, een van de sleutelfiguren van de URL en de eigenaar van een ongebruikelijke bijnaam.

De eerste verrassing wachtte de correspondent voor het interview.

Aangenomen dat de keizerin geen Russisch spreekt, heeft onze journalist een uitnodiging in het Engels voorbereid.

Het antwoord was verrassend eenvoudig:

Je kunt me in het Russisch schrijven als je wilt; ik ben tenslotte Russische xD.

Onze internationale journalistiek begon met een kleine taalfout.

Echter, de krant naam waarschuwde lezers vooraf van dergelijke omstandigheden.

I. Een conflict dat misschien niet is gebeurd

Taifer: Wat was de belangrijkste reden voor uw besluit om het conflict met Nieuw Rusland te beëindigen?

Sovi18:

Ik heb dit conflict nooit gewild, want er zijn Russen in Haxian, en ik wilde niet dat wij kameraden elkaar confronteerden.

Volgens de keizerin bestond het verlangen om de confrontatie te stoppen vanaf het begin.

Eén wens was echter niet genoeg.

Sovi18:

Het conflict sleepte zich voort omdat we onderhandelden zowel binnen het Rijk als in de URL.

Ik wilde dit conflict vanaf het begin stoppen.

Volgens Sovi was het vredesakkoord dus het resultaat van langetermijnovereenkomsten op verschillende politieke niveaus.

Het bleek dat zelfs de keizerlijke macht de noodzaak om te onderhandelen niet wegnam.

Soms duurt het lang om te onderhandelen.

Moskou: de terugkeer die lang was gepland

Het volgende onderwerp was Moskou, de historische hoofdstad van Rusland en het middelpunt van de overeenkomst.

Taifer: Waarom wilde het Khaxiaans Rijk de hoofdstad van Nieuw Rusland overhandigen? Is dit besluit genomen aan het begin van de onderhandelingen of was het het resultaat van een compromis?

Sovi18:

Het Khaxiaans Rijk wilde Moskou bevrijden.

Maar we wilden wachten tot het einde van de wereldoorlog of andere Russische gebieden terugbrengen.

De beslissing om Moskou te bevrijden is altijd al geweest, de situatie is net geëscaleerd totdat we tot wat we hebben gekomen.

De reactie van Soviz suggereert dat Moskous terugkeer geen onverwachte last-minute concessie was.

De timing was echter afhankelijk van het bredere internationale conflict en de plannen voor andere regio's.

Hier werd het gesprek bijzonder interessant.

III. Wat gebeurt er met de andere gebieden?

Taifer: U zei dat ook andere Russische gebieden in aanmerking werden genomen. Over welke regio's hadden we het?

Sovi18:

Ik praat over gebieden gecontroleerd door buitenlandse staten die geen bondgenoten van de URL zijn.

Taifer: En is de terugkeer van deze gebieden onderdeel van de langetermijnplannen van het Hasische Rijk?

Sovi18:

Natuurlijk is dit nog steeds ons doel, maar nu is het niet voor Khaxian, maar voor Nieuw Rusland.

Hierna volgt een verklaring die speciale aandacht verdient van Russische lezers:

Ik heb beloofd de Russische regio's van Nieuw Rusland te geven.

Met andere woorden, Sovi beweert dat hij de terugkeer van de regio's overweegt, niet omwille van de territoriale expansie van het Khaxiaans Rijk, maar in het belang van Nieuw Rusland.

Maar hoe kunnen we gebieden overdragen die nu door andere staten worden geregeerd?

Onze correspondent vroeg om opheldering.

Taifer: Gaat dit over een diplomatieke regeling, militaire steun van Haxian en de URL, of is er al een afgesproken plan?

Sovi18:

We wachten nu op het einde van de wereldoorlog.

Veel URL-landen willen hun regio's terug.

De URL is een defensieve alliantie, dus de eerste dingen zullen vreedzaam gebeuren met andere landen.

En tenslotte:

Maar het plan is er al, en het verandert zeker als de wereldoorlog doorgaat.

Volgens de keizerin is er een plan. Het hangt echter af van de ontwikkeling van de wereldoorlog, en diplomatie moet het belangrijkste instrument van de nederzetting worden.

Specifieke data en een volledige lijst van gebieden die Sovi niet noemde.

De redactie acht het belangrijk om te benadrukken: De politieke belofte komt niet neer op de overdracht van gebieden.

We spraken afzonderlijk met de vicepresident van Nieuw Rusland JA over hoe deze plannen worden gecoördineerd met de Russische kant.

Maar daarover in het volgende interview.

Een vriend belde om Argentinië te helpen. Dan is het allemaal opgelost.

Na een serieus gesprek over internationale betrekkingen besloten we uit te zoeken hoe de politieke carrière van onze gesprekspartner begon.

Taifer: Vertel me hoe je verhaal begon bij Eclesiar. Wilde je eerst betrokken zijn bij de politiek en de staat leiden of gebeurde het per ongeluk?

Sovi18:

Een vriend belde me om Argentinië te redden en ik werd de leider van de revolutie.

Ik ging van de leider van de revolutie naar de leider van Argentinië.

Toen richtte ik de URL op, werd de koningin en uiteindelijk de keizerin van Haxian.

Toegegeven, deze ontwikkeling van gebeurtenissen die onze correspondent niet verwachtte.

Stel je de gebruikelijke situatie voor:

Een vriend nodigt je uit om één land te helpen.

Daar ben je het mee eens.

Dan is er een revolutie, je leidt een staat, je vormt een internationale alliantie, je wordt koningin en dan word je keizerin.

Het is een standaard manier voor een beginner.

De redactie hoopt alleen dat de vriend die Sovi uitnodigde Argentinië te redden de omvang van de gevolgen van zijn aanbod besefte.

V. De vijfde wereldoorlog en de koningin van de rode mieren

Taifer: Wat was het meest gedenkwaardige moment van al die tijd? Misschien een belangrijke beslissing, een ongewone gebeurtenis, of gewoon een grappig verhaal?

Sovi18:

Twee belangrijke dingen gebeurden: ten eerste won de nieuw opgerichte URL de vijfde wereldoorlog.

Ten tweede, ik hielp nieuwe spelers, die maakte mijn leger zeer groot.

Daarom sta ik bekend als de Koningin van de Rode Mieren.

Natuurlijk kon zo'n ongebruikelijke bijnaam niet onopgemerkt blijven door onze redactie.

Zoals bleek, achter het is de geschiedenis van een groot leger van nieuwkomers.

Sovi18:

Ik had een leger van nieuwkomers, maar er waren te veel van hen, en ik gaf apparatuur en voorraden.

Zo konden we kwantiteit omzetten in kwaliteit.

In plaats van te wachten op de opkomst van ervaren strijders, hielp Sovi volgens haar beginnende spelers met beveiliging.

Zo werd een groot leger geleidelijk omgevormd tot een meer georganiseerde en veilige troepenmacht.

En daarmee kwam een bijnaam die herinnerd werd door andere spelers.

Koningin van de Rode Mieren.

Misschien is dit het geval wanneer de positie van hoofd van de voorziening te bescheiden zou klinken.

VI. Een beetje over de man achter de keizerlijke titel

Taifer: Wat brengt jou meer plezier in Eclesiar?

Sovi18:

Ik heb altijd van politiek en militair gehouden, dus Exlesiar is een geweldig spel voor mij.

Maar zoals blijkt, zijn de belangen van Sovi niet beperkt tot de overheid.

Ik ben de directeur van CSK, een dienst die zich bezighoudt met spionage en sabotage.

Op dit moment heeft onze correspondent gecontroleerd of de redactiedeur gesloten was.

Hoewel dergelijke maatregelen misschien voor een professionele inlichtingendienst niet langer nuttig zijn.

Het gesprek keerde echter snel terug naar een rustiger onderwerp.

Sovi sprak over haar goede vrienden, met wie ze al vele jaren speelt.

Sovi18:

Ze zijn mijn goede vrienden en we spelen al heel lang veel spelletjes samen.

Zij zijn het die opvallen voor hun toewijding en loyaliteit die ons verbinden.

Deze woorden herinneren aan een belangrijk kenmerk van Eclesiar.

Buiten de nationale grenzen zijn politieke titels, oorlogen en allianties gewone spelers waarvan de geschiedenis van communicatie vaak al lang voor de gebeurtenissen die we vandaag zien begint.

En voor velen van hen, vrienden zijn de reden om terug te komen naar het spel opnieuw en opnieuw.

VII. Echt, maar niet precies? Het meest belachelijke gerucht

Volgens de ontluikende traditie van onze jonge redactie zou de laatste vraag een beetje frivool moeten zijn.

Immers, de naam van de krant verplicht het.

Taifer: Wat is het meest belachelijke of grappige gerucht dat je ooit gehoord hebt over jou of het Haxiaans Rijk? Was er een waarheid in hem?

Het antwoord was onverwacht.

Sovi18:

Het grappigste gerucht dat me aan het lachen maakte was dat door mijn eekhoornstem, iedereen een tijdje dacht.

"Dat ik een klein meisje ben."

Maar ik ben ouder dan 18, en het heeft zelfs gezegd dat iedereen ruzie maakt over hoe oud ik echt ben.

Laten we het kort houden.

Internationale onderhandelingen? Begrepen.

Keizerlijke titel? Begrepen.

Je eigen inlichtingendienst? Die is er ook.

Een groot leger rode mieren? Natuurlijk.

Maar om de leeftijd van de keizerin met stem te bepalen, werkten sommige spelers niet.

"Waarheid maar niet exact" weigert officieel de zaak te onderzoeken.

Onze experts zeggen dat er niet genoeg intelligentie is.

VIII. In plaats van een nawoord

Ons gesprek begon met een bespreking van een vredesakkoord tussen het Nieuwe Rusland en het Khaxiaans Rijk.

Maar als gevolg daarvan hebben we veel meer geleerd.

Sovi18 deelde zijn versie van gebeurtenissen rond de terugkeer van Moskou, vertelde over toekomstige territoriale plannen, de geschiedenis van de oprichting van de URL, de revolutie in Argentinië en de ongewone weg naar de keizerlijke titel.

We hoorden een verhaal over een leger nieuwkomers, dat aanleiding gaf tot de bijnaam "Koningin van de Rode Mieren."

Zelfs in een wereld van wereldwijde militaire conflicten en internationale diplomatie is er ruimte voor vele jaren vriendschap en eenvoudige menselijke verhalen.

Natuurlijk zijn niet alle politieke vragen definitief beantwoord.

Plannen voor de terugkeer van andere Russische gebieden hangen nog steeds af van de internationale situatie en de besluiten van de partijen bij het conflict.

Maar het was niet onze taak om de winnaars vooraf aan te kondigen of de toekomst te voorspellen.

We wilden de andere kant horen. En we kregen de kans om dat te doen.

De redactie van Truth but Not Exactly bedankt Sovi18 voor hun tijd, openheid en bereidheid om hun verhaal te delen.

Het is bijzonder aangenaam dat de keizerin na het interview onze correspondent bedankte voor de gelegenheid om te spreken en haar wens om het artikel te lezen.

Hopelijk zal aan de verwachtingen worden voldaan.

En zo niet, dan herinneren wij u eraan dat de krant heet "Waarheid," maar niet precies.

Volgend artikelA View from Moscow

We begonnen deze journalistieke cyclus met de officiële aankondiging van het vredesakkoord.

Nu hebben we het verhaal gehoord van de keizerin van het Khaxiaans Rijk.

Maar wat gebeurde er aan de andere kant van de tafel?

Onze correspondent heeft al gesproken met de vicepresident van Nieuw Rusland JA.

Over de rol van de VS in het bereiken van een vredesakkoord, proberen Moskou te heroveren, de wederopbouw van de Russische economie, en de ongebruikelijke benoeming van een vicepresident.

Lees ook:

Moscow komt terug. Rusland en het Khaxiaans Rijk sloten een historische vrede, het eerste nummer van onze krant.

Binnenkort: "We hadden geen keus": interview met Russische vicepresident JA

Geinterviewd: Taifer

Waarheid, maar niet precies. We zijn zelfs vertrouwd door degenen die we hebben uitgevonden.

Redactie opmerking: Sovi18 citaten worden opgeslagen in de vorm van originele correspondentie, inclusief grammatica functies. Sommige sequentiële mededelingen worden gecombineerd tot thematische antwoorden. Beschuldigingen over gebeurtenissen in het verleden en toekomstige plannen weerspiegelen de positie van de gesprekspartner.