Συμπολίτες μου,

Σήμερα αντιμετωπίζουμε μια πρόκληση που πηγαίνει στην καρδιά του πώς λειτουργεί το έθνος μας. Είναι η πρόκληση της ισορροπίας. Αφενός, θέλουμε οι σκληρά εργαζόμενοι πολίτες μας να κερδίζουν δίκαιο μισθό ώστε να μπορούν να συντηρούν τις οικογένειές τους και να ζουν με αξιοπρέπεια. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις που φτιάχνουν τα αγαθά μας, καλλιεργούν τα τρόφιμα μας και οδηγούν την οικονομία μας αντιμετωπίζουν δύσκολους καιρούς επειδή οι τιμές που μπορούν να πάρουν για τα προϊόντα τους είναι πολύ χαμηλές.

Όταν το κόστος είναι υψηλό και οι τιμές είναι χαμηλές, οι παραγωγοί μας πιέζονται. Είναι φυσικό να κοιτάξουμε στην κυβέρνηση για μια γρήγορη λύση. Πρέπει να μειώσουμε τους μισθούς για να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να επιβιώσουν; Ή θα πρέπει να προχωρήσουμε και να αναγκάσουμε τις τιμές να ανεβούν για να προστατεύσουν τους παραγωγούς μας;

Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο αυτά μονοπάτια φέρουν βαρύ φορτίο. Αν επιλέξουμε να μειώσουμε τους μισθούς, κινδυνεύουμε να πληγώσουμε τους ίδιους τους εργάτες που κρατούν τη χώρα μας σε κίνηση. Αν επιλέξουμε να ανεβάσουμε τις τιμές, κάνουμε την καθημερινή ζωή πιο ακριβή για κάθε οικογένεια που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα.

Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Μια υγιής οικονομία απαιτεί τόσο ακμάζουσες επιχειρήσεις όσο και καλοπληρωμένους εργαζόμενους. Αντί να ψάχνουμε για μια γρήγορη λύση που βοηθά τη μια ομάδα ενώ πληγώνει την άλλη, ο στόχος μας πρέπει να είναι να βρούμε ένα μονοπάτι προς τα εμπρός που να βοηθά τον καθένα. Πρέπει να εργαστούμε για να κάνουμε τις επιχειρήσεις μας πιο παραγωγικές, να τις βοηθήσουμε να βρουν νέες αγορές για να πουλήσουν τα αγαθά τους και να διασφαλίσουμε ότι η οικονομία μας θα παραμείνει ισχυρή για τις επόμενες γενιές.

Ευχαριστώ.