Ενώστε al partido marxista

Η ανάγκη να πιέσουμε τους κομμουνιστές να αγωνιστούν για μέγιστη σαφήνεια και συνοχή σε σχέση με τα επαναστατικά καθήκοντα του προλεταριάτου απορρέει από τη μοναδική φύση της προλεταριακής επανάστασης. Ενώ η αστική επανάσταση (Βρετανία, Γαλλία, κ.λπ.) αποτελούσε, θεμελιωδώς, την πολιτική στέψη της αστικής οικονομικής κυριαρχίας επί της κοινωνίας που είχε εξαπλωθεί σταδιακά και σταθερά πάνω στα απομεινάρια της παρακμάζουσας φεουδαρχικής κοινωνίας, το προλεταριάτο δεν έχει καμία οικονομική δύναμη εντός του καπιταλισμού και, κατά την περίοδο της παρακμής, καμία μόνιμη οργάνωση της δικής του. Τα μόνα όπλα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι η ταξική συνείδηση και η ικανότητά σας να οργανώσετε τη δική σας επαναστατική δραστηριότητα. Και μόλις η δύναμη των χεριών της αστικής τάξης κατασχεθεί, το τεράστιο έργο της συνειδητής οικοδόμησης μιας νέας κοινωνικής τάξης ανοίγει μπροστά της.

Η καπιταλιστική κοινωνία, όπως όλες οι ταξικές κοινωνίες, μεγάλωσε ανεξάρτητα από τη θέληση των ανθρώπων, μέσω μιας αργής "αναίσθητης" διαδικασίας που διέπεται από νόμους και δυνάμεις που δεν υπόκεινται στον ανθρώπινο έλεγχο. Και η αστική επανάσταση απλά ανέλαβε το καθήκον της αποβολής των φεουδαρχικών υπερδομών που εμπόδιζαν τη γενίκευση αυτών των νόμων. Σήμερα, είναι η ίδια η φύση αυτών των νόμων, ο τυφλός, αναρχικός και εμπορικός τους χαρακτήρας, που απειλεί να οδηγήσει στην καταστροφή του ανθρώπινου πολιτισμού. Αλλά παρά τον φαινομενικά αμετάβλητο χαρακτήρα αυτών των νόμων, είναι τελικά μόνο η έκφραση των κοινωνικών σχέσεων που έχουν δημιουργήσει οι άνθρωποι. Η προλεταριακή επανάσταση σημαίνει συστηματική επίθεση στις υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις που συνδέονται με τους απογυμνωμένους νόμους του κεφαλαίου. Μπορεί να είναι μόνο μια συνειδητή επίθεση, επειδή ακριβώς ο αναίσθητος και ανεξέλεγκτος χαρακτήρας του κεφαλαίου που προσπαθεί να καταστρέψει η επανάσταση· και το κοινωνικό σύστημα που θα οικοδομήσει το προλεταριάτο πάνω στα ερείπια του καπιταλισμού είναι η πρώτη κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι θα ασκούν τον λογικό και συνειδητό έλεγχο των παραγωγικών δυνάμεων και όλης της ανθρώπινης κοινωνικής δραστηριότητας.

Αυτό που αναγκάζει το προλεταριάτο να αντιμετωπίσει και να καταστρέψει τις κοινωνικές σχέσεις της κεφαλαιακής - μισθωτής εργασίας, της ευρείας παραγωγής αγαθών - είναι ότι έχουν έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τις παραγωγικές δυνάμεις, είτε τις υλικές ανάγκες του προλεταριάτου είτε τις παραγωγικές δυνάμεις της ανθρώπινης κοινωνίας στο σύνολό της. Η παρακμή των κοινωνικών σχέσεων που κυριαρχούν στο προλεταριάτο οδηγεί στην καταστροφή αυτών των σχέσεων και την εγκαθίδρυση άλλων νέων. Ως εκ τούτου, καθήκον της δεν είναι η μεταρρύθμιση, η αναδιοργάνωση ή η διακυβέρνηση του κεφαλαίου, αλλά η ρευστοποίησή του για πάντα. Παρακώλυση σημαίνει απλά ότι οι παραγωγικές δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να αναπτυχθούν προς το συμφέρον της ανθρωπότητας όσο παραμένουν υπό το ζυγό του κεφαλαίου, και ότι η πραγματική ανάπτυξη μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στις κομμουνιστικές σχέσεις παραγωγής.