Wereldlenzen Alternatieve tijdlijn / Fictional Scenario

CAIRO Wat begon als een verwoestend territoriaal conflict tussen Egypte en Saoedi-Arabië is een dramatische nieuwe fase ingegaan.

Na weken van gevechten hebben Egyptische troepen een groot tegenoffensief gelanceerd om de territoriale verliezen die tijdens de openingsfase van de oorlog zijn geleden om te keren. Egyptische eenheden hebben de controle over sleutelposities in het westen herwonnen, waaronder Marsa Matruh, wat de belangrijkste territoriale omkering sinds het conflict begon markeert.

De vooruitgang heeft de kaart van de oorlog veranderd.

Voor Caïro is het niet langer de bedoeling om de Saoedische vooruitgang te stoppen. Het is nu om de vooroorlogse territoriale positie van Egypte te herstellen en Saoedische troepen terug te dwingen uit de gebieden die tijdens het eerste offensief in beslag zijn genomen.

Marsa Matruh valt terug onder Egyptische controle

De herovering van Marsa Matruh is een belangrijk psychologisch en strategisch moment voor Egypte.

De stad was een van de belangrijkste punten langs de westelijke as van het conflict geworden. De terugkeer naar Egyptische controle geeft Caïro een kritische positie van waaruit de volgende fase van zijn tegenoffensief te organiseren.

Egyptische troepen consolideren nu hun posities terwijl militaire commandanten zich voorbereiden op verdere operaties verder naar het oosten.

De Egyptische regering heeft de operatie omschreven als een campagne om "het nationale grondgebied en de soevereiniteit te herstellen."

De Saoedische zijde heeft intussen de karakterisering van het slagveld door Caïro niet publiekelijk aanvaard en haar militaire operaties nog steeds omschreven als defensieve maatregelen ter bescherming van de Saoedische veiligheidsbelangen.

Van herstel naar contraoffensief

De betekenis van de Egyptische vooruitgang reikt verder dan Marsa Matruh.

Voor het eerst sinds het begin van de oorlog bewegen Egyptische troepen zich van een voornamelijk defensieve houding naar een aanhoudend tegenoffensief.

Militaire bewegingen worden steeds meer geconcentreerd op de belangrijkste routes die de westelijke en centrale regio's van Egypte verbinden met het strategische hartland van het land.

De volgende grote doelstelling is het onmogelijk te negeren:

De Suez as.

De beheersing van de aanpak van Suez zou het strategische evenwicht van het conflict drastisch veranderen.

De stad en de omliggende infrastructuur bevinden zich op het kruispunt van Egyptische maritieme, militaire en economische netwerken. Elke langdurige strijd in het gebied kan dus gevolgen hebben die zich ver buiten de directe frontlinies uitstrekken.

De weg naar Suez

De Egyptische beweging naar Suez is niet zomaar een territoriale vooruitgang.

Het is een poging om het slagveld te verdelen en te voorkomen dat Saoedische troepen een voortdurende verdedigingslinie over de bezette gebieden handhaven.

Als Egyptische troepen erin slagen om een duurzame aanwezigheid te vestigen langs de benaderingen van Suez, zouden Saoedische commandanten een moeilijk strategisch dilemma kunnen ondervinden: het oostelijke front versterken, zich terugtrekken uit blootgestelde posities, of proberen een tegenaanval te voorkomen voordat de Egyptische vooruitgang vastzit.

Voor Caïro kan snelheid net zo belangrijk zijn als vuurkracht.

Elke teruggekregen kilometer versterkt het politieke argument dat Egypte herstelt van de eerste schok van de oorlog. Elke extra dag van vechten, echter, vergroot de mogelijkheid van een bredere regionale escalatie.

Een oorlog die de regio hervormt

Het conflict heeft ook een diplomatieke crisis in het Midden-Oosten veroorzaakt.

Buurregeringen staan onder druk om te reageren op het snel veranderende slagveld terwijl ze proberen te voorkomen dat de oorlog zich uitbreidt tot buiten het Egyptische en Saoedische grondgebied.

Internationale regeringen hebben opgeroepen tot de-escalatie en bescherming van burgers, terwijl diplomatieke inspanningen achter gesloten deuren worden voortgezet.

De Verenigde Naties staan voor de moeilijke taak om concurrerende aanspraken op soevereiniteit, territoriale integriteit en zelfverdediging in evenwicht te brengen.

De bredere regionale omgeving maakt de situatie nog ingewikkelder. Het Midden-Oosten kampt al met meerdere gelijktijdige veiligheidscrises, terwijl de grote mogendheden proberen te voorkomen dat een ander conflict handelsroutes en energiemarkten destabiliseert.

De vraag van Saudi-Arabië's Next Move

Saudi-Arabië wordt nu geconfronteerd met een fundamenteel ander slagveld dan dat aan het begin van de oorlog.

Het verlies van posities rond Marsa Matruh heeft Riyadh gedwongen om de structuur van de verdedigingslinies te heroverwegen.

De kritieke vraag is of Saoedische troepen zullen proberen de Egyptische vooruitgang te stoppen met een grote tegenaanval of een nieuwe verdedigingslinie verder naar het oosten.

Elke keuze brengt aanzienlijke risico's met zich mee.

Een grote tegenaanval kan verloren posities herstellen, maar Saoedische troepen blootstellen aan verdere verliezen. Een terugtrekking kan militaire kracht behouden, maar geeft extra grondgebied over en creëert politieke druk thuis.

Voor Egypte is de berekening ondertussen even ingewikkeld.

Heropnieuwen van het grondgebied is één doelstelling.

Het handhaven van de controle over dat gebied tijdens het voortzetten van de vooruitgang is een ander.

De volgende slag

Terwijl Egyptische troepen hun nieuw herstelde posities consolideren, gaat de aandacht naar de volgende fase van de campagne.

Marsa Matruh was het begin van de omkering.

Suez zou kunnen bepalen of die omkering een keerpunt wordt.

De oorlog is een fase ingegaan waarin elke beweging op het slagveld politieke gevolgen heeft.

Egypte vecht niet langer om het eerste Saoedische offensief te overleven.

Hij vecht om het slagveld te herbouwen.

En naarmate de Egyptische troepen naar het oosten bewegen, is de centrale vraag waarmee de regio geconfronteerd wordt niet langer of Caïro een deel van het verloren gebied kan herstellen.

Het is of het Egyptische tegenoffensief zal doorgaan tot de grenzen van de vooroorlogse kaart hersteld zijn of dat de weg naar Suez het punt zal worden waarop de oorlog het gevaarlijkste stadium bereikt.