Editörlere ve Okuyuculara,
Kredi kartınızın açık olup olmadığını bildiğiniz bir dünyaya uyanmayı düşünün. Zenginlerin tamamen bilgilendiği bir dünya düşünün ve herkes karanlıkta bırakılır. Bu, gazeteciliği bir maaş duvarının arkasına kilitlediğimizde davet ettiğimiz dünya.
Demokratik bir toplum bir temel gerçeğine dayanıyor: bilgili bir halk. Haberde fiyat etiketi koyduğumuzda, vatandaşlıkta fiyat etiketi veriyoruz.
Bilgi lüks bir iyi değildir. Bu, temiz su veya elektrik gibi bir faydadır. yozlaşmış bir yerel resmi halk fonlarını kötüye kullanırsa, her bir sakinin bunu bilmesi gerekir - sadece on beş dolarlık bir abonelik ödeyenler değil. Doğrulanmış, derinden araştırılmış gerçeklere erişimi kısıtladığımızda, bir bilgi boşluğu yaratırız. Tarih bize gerçek bir haberin bir para duvarının arkasında saklandığını gösteriyor, bu vakum hızla sosyal medyada tehlikeli yanlış bilgilerle dolu.
Ayrıca, ücretsiz haber büyük eşitleştirici olarak hareket eder. Öğrencinin yeni evleri hakkında bilgi sahibi olmasına izin verir ve işçi sınıfı aile haftalarını kamu tartışmalarında eşit bir şekilde katılmak için bütçelendirir. Herkesin aynı dizi gerçeklerle oy standına girmesini sağlar.
Gazetecilik üretmek pahalıdır. Raporcular adil ücretleri hak eder ve soruşturmalar derin kaynaklar gerektirir. Ancak cevap, bu faturayı tamamen okuyucuya geçmek olamaz. Yenilikçi olmalıyız. Güçlü reklam ortaklıklarına, kâr olmayan modellere, topluluk yardımlarına ve operasyonlarımızı sürdürmek için felsefi desteğe bakmalıyız.
Gazetecilik işini gerçek halkından açamayız. Sayfalarımızı açık tutalım, ekranlarımız erişilebilir ve gerçeklerimiz özgür. Çünkü gerçek için suçlamaları olan bir demokrasi sonunda kendisini çok daha yüksek bir fiyat ödeyecektir.
Teşekkür ederim.
