Σήμερα, ένα κόμμα έχει σχηματιστεί που δεν διαπραγματεύεται για θέσεις, δεν χλευάζει για χάρες και δεν πιστεύει ότι ο καπιταλισμός επιτρέπει στον εαυτό του να τεθεί σε μια ανθρώπινη κατάσταση από ευγενικά αιτήματα: Αριστερά – Σοσιαλιστική Εναλλακτική.

Προκύπτει για όλους εκείνους που είχαν αρκετό καπιταλισμό, που κάνει την εργασία μια αξία εμπόρευμα και δηλώνει τους ανθρώπους ως κέντρα κόστους. Για όλους εκείνους που έχουν βαρεθεί τον εθνικισμό του Εθνικού Τάγματος των Ιπποτών, που χωρίζει τους ανθρώπους σε «εμείς» και «αυτούς εκεί έξω» για να τους παίξει μεταξύ τους. Για όλους όσους έχουν βαρεθεί τον ιμπεριαλισμό του Τάγματος των Ιπποτών Αυτοκρατορικό, που αναζητά πρώτες ύλες, αγορές και σφαίρες επιρροής παντού – και όπου έρχεται αντίσταση, μιλάει για «τάξη» και «ασφάλεια».

Όχι άλλες διαμαρτυρίες χωρίς προοπτική.

Δεν αρκεί να παραπονεθούμε για κακοδιοίκηση. Δεν αρκεί να κάνεις σταυρό κάθε τέσσερα χρόνια και μετά να παρακολουθείς καθώς οι συνθήκες συνεχίζονται. Μια εναλλακτική λύση δεν ξεκινά από το κοινοβούλιο, αλλά όπου οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι η κατάστασή τους δεν είναι νόμος της φύσης: στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, στις κλινικές, στους δρόμους.

Η Σοσιαλιστική Εναλλακτική θέλει να συλλέξει, να συνδέσει και να μεταφράσει αυτές τις εμπειρίες σε μια κοινή πολιτική δύναμη. Όχι ένα κόμμα των γνώσεων, αλλά μια οργάνωση εκείνων που πληρώνουν τους λογαριασμούς: οι μισθωτοί, οι εκμεταλλευόμενοι, οι διακρίσεις, οι νέοι στους οποίους το μέλλον πωλείται ως χρέος, επισφαλείς θέσεις εργασίας και κλιματική καταστροφή.

Ενάντια στο κεφάλαιο, το έθνος και την κυριαρχία

Ο καπιταλισμός λέει ότι ο ανταγωνισμός είναι ελευθερία. Στην πραγματικότητα, σημαίνει για μερικούς την ελευθερία να κατέχουν – και για άλλους την ελευθερία να πουληθούν για να επιβιώσουν. Λέει ότι η ανάπτυξη είναι πρόοδος. Στην πραγματικότητα, συχνά σημαίνει επιστροφή για τους λίγους και καταστροφή για τους πολλούς.

Ο εθνικισμός λέει ότι ο λαός είναι ένας. Στην πραγματικότητα, χωρίζει αυτούς που πρέπει να συνεργαστούν, να ζήσουν μαζί και να πολεμήσουν μαζί. Μετατρέπει τα κοινωνικά ερωτήματα σε εικόνες του εθνικού εχθρού: αντί να ρωτάει για μισθούς, ενοίκια και εξουσία, ρωτάει για καταγωγή, διαβατήριο και σύνορα.

Ο ιμπεριαλισμός λέει: το ενδιαφέρον είναι η ασφάλεια. Στην πραγματικότητα, αυτό σημαίνει ότι τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών και επιχειρήσεων επιβάλλονται με στρατιώτες, κυρώσεις, εξαρτήσεις και πολέμους. Αντίθετα, διεθνισμός – όχι ως φράση, αλλά ως πρακτική αλληλεγγύης πέρα από τα σύνορα.

Τι Θέλει το Κόμμα

Η Αριστερά – Σοσιαλιστική Εναλλακτική υποστηρίζει μια κοινωνία στην οποία δεν είναι το κέρδος που αποφασίζει, αλλά χρειάζεται:

  • Δημοκρατικός έλεγχος των επιχειρήσεων, των τραπεζών και των βασικών βιομηχανιών.

  • Κοινωνική ασφάλιση χωρίς ταπείνωση: στέγαση, υγεία, εκπαίδευση και ασφάλεια διαβίωσης ως δικαιώματα, όχι ως εμπόρευμα της αγοράς.

  • Ανοικτά σύνορα για όσους ζητούν προστασία και αλληλεγγύη αντί για απομόνωση.

  • Αφοπλισμός, ειρήνη και εξωτερική πολιτική χωρίς λεία.

Συμμετοχή – αλλά όχι ως θεατής

Το κόμμα αυτό δεν γίνεται δυνατό έχοντας όνομα σε ψηφοφορία. Επηρεάζεται έντονα από ανθρώπους που συμμετέχουν, συζητούν, οργανώνουν, διανέμουν εφημερίδες, παρακολουθούν συναντήσεις και δεν δέχονται πλέον αυτό που πρέπει να γίνεται αποδεκτό στην καθημερινή τους ζωή.

Όποιος λέει ότι η πολιτική είναι ανούσια συνήθως δεν έχει βρει ακόμη μια οργάνωση με την οποία προκύπτει νόημα. Όποιος λέει ότι οι συνθήκες είναι ισχυρότερες δεν έχει βιώσει ακόμα πώς οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τη δύναμή τους μαζί.

Ιδρύεται η Αριστερή – Σοσιαλιστική Εναλλακτική. Δεν είναι προσφορά προσαρμογής, αλλά πρόσκληση για αντίσταση. Έλα μαζί μου. Οργανώσου. Κάνε την πολιτική από αγανάκτηση.

Εξέγερση & αντίσταση παραμένει το φύλλο του κινήματος: για αναφορές από κάτω, ενάντια στη γλώσσα του ισχυρού και για μια σοσιαλιστική εναλλακτική.