Tegenwoordig is er een partij gevormd die niet onderhandelt voor posten, geen gunsten boeit en niet gelooft dat het kapitalisme zichzelf toestaat om in een menselijke conditie te worden geplaatst door beleefde verzoeken: Links Socialistisch alternatief.

Het ontstaat voor allen die genoeg van het kapitalisme hebben gehad, waardoor werken een handelswaarde is en mensen als kostencentra worden verklaard. Voor al diegenen die genoeg hebben gehad van het nationalisme van de Ridderorde National, die mensen verdeelt in "we" en "hen" daar buiten om ze tegen elkaar uit te spelen. Voor al diegenen die genoeg hebben gehad van het imperialisme van de Orde van Ridders Imperial, die grondstoffen, markten en invloedssferen overal zoekt en waar weerstand komt, spreekt van orde en veiligheid.

Geen protesten meer zonder perspectief.

Het is niet genoeg om te klagen over wanbeheer. Het is niet genoeg om elke vier jaar een kruis te maken en dan te kijken hoe de omstandigheden verder gaan. Een alternatief begint niet in het parlement, maar waar mensen zich realiseren dat hun situatie geen natuurwet is: in de werkplekken, in de buurten, aan de universiteiten, in de klinieken, op straat.

Het socialistische alternatief wil deze ervaringen verzamelen, verbinden en vertalen in een gemeenschappelijke politieke kracht. Niet een partij van kennissen, maar een organisatie van degenen die de rekeningen betalen: de werknemers, de uitgebuiten, de gediscrimineerden, de jongeren aan wie de toekomst wordt verkocht als schulden, onzekere banen en klimaatrampen.

Tegen kapitaal, natie en overheersing

Het kapitalisme zegt dat concurrentie vrijheid is. In werkelijkheid betekent het voor sommige mensen de vrijheid om te bezitten en voor anderen de vrijheid om zichzelf te verkopen om te overleven. Hij zegt dat groei vooruitgang is. In werkelijkheid betekent het vaak terugkeer voor de weinigen en vernietiging voor de velen.

Volgens het nationalisme zijn de mensen één. In werkelijkheid verdeelt het degenen die moeten samenwerken, samen moeten leven en samen moeten vechten. Hij verandert sociale vragen in nationale vijandelijke beelden: in plaats van vragen te stellen over lonen, huur en macht, vraagt hij naar herkomst, paspoort en grens.

Het imperialisme zegt: interesse is veiligheid. In werkelijkheid betekent het dat de belangen van machtige staten en bedrijven worden afgedwongen met soldaten, sancties, afhankelijkheden en oorlogen. Het internationalisme daarentegen niet als een uitdrukking, maar als een praktijk van solidariteit over de grenzen heen.

Wat de partij wil

De linkse socialistische Alternative pleit voor een samenleving waarin het geen winst is die beslist, maar nodig heeft:

  • Democratische controle op ondernemingen, banken en sleutelindustrieën.

  • Sociale zekerheid zonder vernedering: huisvesting, gezondheid, onderwijs en levensonderhoud zekerheid als rechten, niet als handelswaar.

  • Open grenzen voor degenen die bescherming en solidariteit zoeken in plaats van isolatie.

  • Ontwapening, vrede en een buitenlands beleid zonder buit.

Doe mee, maar niet als toeschouwer.

Deze partij wordt niet sterk door een naam op een stembiljet te hebben. Het wordt sterk beïnvloed door mensen die deelnemen, discussiëren, organiseren, kranten verspreiden, vergaderingen bijwonen en niet langer accepteren wat in hun dagelijks leven moet worden geaccepteerd.

Wie zegt dat politiek zinloos is, heeft meestal nog geen organisatie gevonden waarin betekenis ontstaat. Iedereen die zegt dat de omstandigheden sterker zijn, heeft nog niet ervaren hoe mensen hun kracht samen herkennen.

De linkse Socialistische Alternatief is opgericht. Het is geen aanbod van aanpassing, maar een uitnodiging tot verzet. Doe mee. Organiseer. Maak politiek uit verontwaardiging.

Rebellie & weerstand blijft het blad van de beweging: voor rapporten van onderaf, tegen de taal van de machtige en voor een socialistisch alternatief.