WSPÓLNY ODPORNOŚĆ
WYKŁADY 2026: Nasze stanowisko przez drugi skręt
Pomiędzy Lulą a Flávio Bolsonaro, deklarujemy nasze poparcie dla Luli
Wybory w 2026 r. osiągnęły drugą rundę.
Po pierwszej rundzie, Luiz Inácio Lula da Silva (PT) oraz Flavio Bolsonaro (PL) Prezydencja Republiki będzie konkurować. Lula zakończyła pierwszą rundę z 45,16% ważnych głosów, podczas gdy Flávio Bolsonaro otrzymał 47,03%.
O Komunistyczny opór publicznie oświadcza swoje stanowisko:
Wspieramy Lulę na drugim zakręcie.
Decyzja ta nie oznacza, że uważamy Lulę za kandydata komunistycznego, ani że PT reprezentuje rewolucyjny projekt broniony przez tę gazetę.
Nasze stanowisko opiera się na konkretnej analizie sytuacji.
NIE KONFUNDUSZ TAKTYCZNEGO WSPARCIA Z IDEOLOGICZNYM WSPARCIEM
Marksistowska gazeta musi być w stanie odróżnić dwie rzeczy:
wsparcie polityczne w konkretnym przypadku oraz identyfikacja ideologiczna z konkretną stroną.
PT nie jest partią Marksistowsko-Leninowską.
Rząd Lula nadal funkcjonuje w instytucjach państwa kapitalistycznego i gospodarki opartej na własności prywatnej i pracy zarobkowej.
Dlatego nie wierzymy, że ostateczne zwycięstwo Luli oznacza przybycie socjalizmu do Brazylii.
Nasza pozycja jest inna.
Pomiędzy dwoma projektami złożonymi przed elektoratem w drugiej rundzie uważamy, że kandydatura Lula przedstawia korzystniejsze warunki obrony niektórych polityk społecznych i demokratycznych, które uważamy za ważne, chociaż widzimy w kandydaturze Flávio Bolsonaro projekt polityczny, który uważamy za niezgodny z celami naszej gazety.
Dlaczego nie?
Nasz sprzeciw wobec Flavio Bolsonaro nie opiera się tylko na nazwisku.
Jest to związane z projektem politycznym, który reprezentuje twoja kandydatura.
Program ten przedstawia bardziej ukierunkowany na ograniczenie wydatków, w tym propozycję cięć odpowiadających 1,5% PKB oraz nowy pułap wydatków. Przedstawiono również propozycje reformy państwa oraz koncepcję ochrony socjalnej związanej z przejściem do pracy, kredytem i dziedzictwem.
Z punktu widzenia Komunistyczny opór, Musimy zakwestionować koncepcję, zgodnie z którą rozwiązanie problemów społecznych polega przede wszystkim na zmniejszeniu roli dyscypliny państwa i dyscypliny budżetowej.
Dla nas podstawowym pytaniem jest:
Kto powinien zapłacić za kryzys gospodarczy?
Nie zgadzamy się z tym, że pracownicy i biedne sektory jako pierwsi cierpią, gdy państwo musi zrównoważyć swoje rachunki.
PROBLEM NIE JEST TYLKO GOSPODARCZY
Nasza opozycja wiąże się również z kwestią demokracji.
Program Flavio Bolsonaro stanowi silną obronę wolności słowa i obiecuje zwalczanie struktur państwowych, które uważa za formy cenzury. Jednocześnie jego kampania była przedmiotem sporów sądowych dotyczących treści publikowanych przez przeciwników oraz wniosków o usunięcie publikacji w sieciach społecznościowych.
To zasługuje na krytyczne monitorowanie.
Nie popieramy cenzury.
Nie uważamy jednak również, że wolność wypowiedzi powinna być rozpatrywana jedynie za pomocą sloganów wyborczych.
Chcemy wolności politycznej dla pracowników, studentów, związków zawodowych, ruchów społecznych, dziennikarzy i organizacji popularnych.
Demokracja musi być również oceniana przez zdolność różnych sektorów społeczeństwa do organizowania i kwestionowania kursu kraju.
Dlaczego Lula?
Nasze poparcie dla Luli jest głównie częścią porównania.
Program Luli jest bardziej ukierunkowany na utrzymanie i rozszerzenie polityki społecznej, inwestycje publiczne, waloryzację pracy i zmniejszenie nierówności.
Nie zmienia to tych propozycji w socjalizm.
Ale w obecnej sytuacji, rozważamy te priorytety bliższe bezpośrednim potrzebom klasy pracującej niż polityka ukierunkowana na politykę oszczędnościową i państwa.
Różnica jest ważna.
Obrona Luli w drugiej rundzie nie oznacza porzucenia naszej krytyki kapitalizmu.
To znaczy, że W sporach wyborczych ważne są również konkretne warunki życia pracowników.
Nie dajemy naszego programu EN
Istnieje jednak podstawowy warunek naszego wsparcia:
Nie zrezygnujemy z politycznej niezależności.
Jeśli Lula zostanie wybrana, będziemy nadal krytykować:
wykorzystanie pracy;
nierówności gospodarczej;
koncentracja dochodu;
uciążliwość;
wysokie zainteresowanie;
przywileje ekonomiczne;
wpływ dużego kapitału na państwo;
ograniczenia polityki społecznej;
godzenie interesów klasowych.
Rząd nie staje się automatycznie progresywny, ponieważ otrzymuje wsparcie z lewej strony.
Partia nie staje się socjalistką, ponieważ posiada politykę społeczną.
Rolą komunistycznej organizacji nie jest porzucenie swoich przekonań, by wesprzeć rząd. To krytyczna analiza każdego rządu.
Drugi turn nie jest revolution
Musimy to wyjaśnić.
Żaden z kandydatów nie reprezentuje rewolucyjnego projektu popieranego przez Komunistyczny opór.
Socjalistyczna transformacja społeczeństwa nie zostanie przeprowadzona po prostu przez wybranie prezydenta.
Emancypacja pracowników zależy od organizacji, świadomości politycznej, mobilizacji społecznej i transformacji stosunków gospodarczych i politycznych.
Głosowanie jest tylko częścią walki politycznej.
Dlatego nasze poparcie dla Luli nie oznacza:
"Teraz wybierz Lulę".
To znaczy:
- Biorąc pod uwagę konkretne alternatywy tej drugiej rundy, nasza analiza prowadzi nas do wsparcia Luli, utrzymania naszej niezależności i naszej socjalistycznej perspektywy.
Nasze stanowisko jest KRYTYCZNE
Nie chcemy rządu, który po prostu zarządza ubóstwem.
Chcemy społeczeństwa, które eliminuje warunki, które powodują ubóstwo.
Nie chcemy tylko programów społecznych.
Chcemy transformacji gospodarczej.
Nie chcemy tylko formalnych praw.
Chcemy skutecznego udziału pracowników w decyzjach, które decydują o ich życiu.
Nie chcemy tylko zmieniać rządów.
Chcemy transformacji społecznej.
Dlatego nasza pozycja jest jednocześnie na rzecz Luli w drugiej rundzie i niezależnie od lullizmu.
KONKRETA
Rewolucyjna polityka nie może ignorować konkretnych okoliczności.
W wyborach z wieloma aplikacjami możemy omówić różne projekty i bronić tego, który uważamy za najbliższy naszym stanowiskom.
W drugiej rundzie spór został jednak zredukowany do dwóch alternatyw.
W tym kontekście Komunistyczny opór deklaruje swoje poparcie:
LUL 13
Nie jako przedstawiciel socjalizmu.
Nie jako ostateczne rozwiązanie problemów brazylijskich.
Nie jako substytut organizacji pracowników.
Ale jako opcja rozważamy mniej odległy od potrzeb społecznych i demokratycznych, których bronimy przed alternatywą reprezentowaną przez Flávio Bolsonaro.
Po sondażach, bez względu na wynik, nasze zadanie pozostanie takie samo:
studiować, organizować i walczyć o emancypację klasy robotniczej.
WSPÓLNY ODPORNOŚĆ
Krytyczne wsparcie.
Niezależność polityczna.
Obrona pracowników.
Dla socjalizmu.
