WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

Czy Federacja naprawdę chce walczyć z głodem i dezygowalnością?

Odpowiedź na pomysł, że socjalizm jest nieefektywny

Jedna z najczęściej powtarzanych krytyki wobec komunizmu mówi, że społeczeństwa socjalistyczne nieuchronnie nie byłyby w stanie walczyć z głodem i nierównością.

Oświadczenie wydaje się proste:

"Kapitalizm tworzy bogactwo; komunizm wytwarza biedę".

Ale poważnej analizy historycznej nie można budować na sloganach.

Prawidłowe pytanie brzmi:

Jakie systemy były w stanie poprawić warunki materialne ludności, w jakich okolicznościach i za jakimi kosztami?

Należy porównać kraje, okresy historyczne, warunki początkowe, politykę gospodarczą i konkretne wyniki.

FAME NIE JEST INWENCJĄ SPOŁECZEŃSTWA

Jednym z największych problemów tej debaty jest traktowanie głodu jako wyłącznej cechy socjalistycznych doświadczeń.

To nie pasuje do historii.

Społeczeństwa kapitalistyczne przeszły również - i nadal przechodzą - sytuacje głodu, skrajnego ubóstwa i braku bezpieczeństwa żywnościowego.

Istnienie wystarczającej ilości żywności nie oznacza automatycznie, że każdy ma do niej dostęp.

Społeczeństwo może produkować ogromne ilości żywności, a mimo to posiadać ludzi, którzy nie mogą jej kupić.

Właśnie tu pojawia się fundamentalne pytanie dotyczące analizy marksistowskiej:

Tworzenie bogactwa różni się od zapewnienia dostępu do bogactwa.

RYSZY I DYSTRYBUCJA

Kapitalizm pokazał ogromne możliwości zwiększenia wydajności i zwiększenia produkcji.

Marx rozpoznał tę zdolność kapitalizmu.

Problemem jest pytanie:

Kto kontroluje tę produkcję?

Kto przywłaszcza ci wyniki?

Jak rozprowadzane jest bogactwo?

Gospodarka może się rozwijać, ponieważ część ludności nadal żyje w niepewnych warunkach.

Dlatego pomiar sukcesu społeczeństwa tylko według wielkości PKB jest niewystarczający.

Musimy również obserwować:

• dochód;

• kapitał własny;

• karmienie;

• długość życia;

• śmiertelność niemowląt;

• edukacja;

• mieszkalnictwo;

• dostęp do zdrowia;

• warunki pracy;

• Nierówność.

A co z Diguality?

W tym przypadku istnieje istotna różnica między wnioskami.

Kapitalizm akceptuje istnienie ogromnych różnic w majątku i bogactwie w normalnym wyniku funkcjonowania systemu.

Socjalizm jest częścią innej krytyki.

Jeśli główne środki produkcji są skoncentrowane w niewielu rękach, siła ekonomiczna również ma tendencję do koncentracji.

Problemem nie jest tylko posiadanie większego domu niż ktoś inny.

Pytanie dotyczy koncentracji własność produkcyjna i siła gospodarcza.

Jedna osoba posiadająca telewizor lepiej niż druga to nierówność.

Niewiele osób kontroluje przedsiębiorstwa, grunty, banki i duże kwoty kapitału jest zupełnie inną kwestią strukturalną.

ALE KRAJE SPOŁECZEŃSTWA też się dowiedziały

Tak.

Ignorowanie tego byłoby intelektualnie nieuczciwe.

Historia Związku Radzieckiego, Chin i innych państw socjalistycznych obejmuje poważne epizody głodu, a także problemy gospodarcze i polityczne.

Obrona socjalizmu nie wymaga zaprzeczania tym wydarzeniom.

Wręcz przeciwnie:

Jeśli chcemy zbudować inne społeczeństwo, musimy również zbadać, co poszło nie tak.

Pytanie historyczne nie może jednak zakończyć się:

"W kraju socjalistycznym był głód, więc komunizm powoduje głód".

To rozumowanie nie wystarczy.

Należy zbadać:

• jaka była poprzednia sytuacja;

• jakie polityki zostały przyjęte;

• przyczyny naturalne i ekonomiczne;

• które decyzje polityczne pogorszyły sytuację;

• jak działa dystrybucja żywności;

• jakie były warunki międzynarodowe;

• jakie były konsekwencje.

Historia jest bardziej złożona niż automatyczny związek między ideologią a rezultatem.

SOVIET EXPERIENCE

Związek Radziecki oferuje jeden z najważniejszych przypadków tej debaty.

Kraj pojawił się w niezwykle trudnych warunkach, przechodząc przez wojnę, zniszczenie gospodarcze, konflikty wewnętrzne i kolejne wojny światowe.

W kolejnych dziesięcioleciach nastąpiła niezwykle przyspieszona industrializacja.

ZSRR udało się przekształcić społeczeństwo głównie rolnicze w wielką potęgę przemysłową i naukową.

To nie znaczy, że radziecki model był doskonały.

Pojawiły się poważne problemy związane z planowaniem, biurokracją, represjami politycznymi, niedoborem niektórych produktów i innymi sprzecznością.

Po prostu stwierdzenie, że radzieckie doświadczenie nie było w stanie rozwinąć swojej gospodarki byłoby również błędne.

Najbardziej rozsądny wniosek jest bardziej złożony:

doświadczenia sowieckie pokazały zarówno rzeczywiste możliwości mobilizacji gospodarczej, jak i głębokie problemy z planowaniem i organizacją polityczną.

SPRAWA CHINESSKI

Chiny stanowią kolejny jeszcze ważniejszy przykład.

Po dziesięcioleciach transformacji gospodarczej i kolejnych reformach setki milionów ludzi opuściło warunki skrajnego ubóstwa.

Nie można tego przypisać wyłącznie socjalizmowi lub wyłącznie rynkowi.

Współczesne Chiny mają gospodarkę hybrydową z silną obecnością państwa i dużym sektorem prywatnym.

Dlatego użycie go jako dowodu, że "komunizm działa" byłoby tak uproszczone, jak użycie go jako dowodu, że "komunizm nie działa".

Chiński przypadek pokazuje dokładnie potrzebę analizy instytucje, polityki gospodarcze i konkretne warunki historyczne.

KAPITALIZM POTRZEBA WYROKU

W debacie jest ciekawy wzór.

Kiedy kraj socjalistyczny stoi w obliczu ubóstwa, mówią:

"To dowodzi, że socjalizm jest nieskuteczny".

Kiedy kraj kapitalistyczny stoi w obliczu ubóstwa, często mówią:

"Jest to wynik konkretnej polityki".

Musimy zastosować to samo kryterium do obu systemów.

Jeśli chcemy oceniać kapitalizm, musimy obserwować jego historyczne wyniki.

Jeśli chcemy oceniać socjalizm, musimy zrobić dokładnie to samo.

Żaden system nie powinien otrzymywać darmowej przepustki.

EFEKTYWNOŚĆ DLA KTO?

Nadal pozostaje kwestia, która rzadko pojawia się w debacie:

efektywność w jakim celu?

Firma może być niezwykle wydajny w maksymalizacji swoich zysków.

Nie oznacza to koniecznie, że skutecznie walczysz z głodem.

System dystrybucji żywności może być niezwykle skuteczny w obsłudze osób o większej sile nabywczej.

To niekoniecznie znaczy, że widzisz, kogo potrzebujesz najbardziej.

Socjalizm proponuje zmianę właśnie tego priorytetu:

produkcja gospodarcza musi być w coraz większym stopniu ukierunkowana na potrzeby społeczne.

NIE OGRANICZAĆ DYGUALIZACJI

Musimy również uniknąć kolejnego błędu.

Społeczeństwo socjalistyczne nie może być oceniane wyłącznie przez równość dochodów.

Jeśli wszyscy są równie biedni, nie rozwiążemy problemu.

Celem powinno być połączenie:

rozwój gospodarczy + zmniejszenie nierówności + poprawa warunków materialnych.

Społeczeństwo musi stworzyć wystarczająco dużo bogactwa, aby zapewnić wysokie standardy życia.

Socjalistyczne wyzwanie polega na tym, aby uczynić to bez przekształcania bogactwa wytworzonego w stały przywilej mniejszości.

ARGUMENT CENTRALNY

Więc kiedy ktoś mówi:

"Komunizm jest nieskuteczny wobec głodu i nierówności".

Nasza odpowiedź nie powinna być po prostu:

"Nie jest".

Nasza odpowiedź powinna brzmieć:

"Porównajmy dowody".

Spójrzmy na kraje.

Przestudiujmy okresy historyczne.

Obserwujmy wskaźniki społeczne.

Zbadajmy głód, śmiertelność, oczekiwaną długość życia, edukację, industrializację i dystrybucję dochodów.

Przestudiujmy hity.

Przeanalizujmy porażki.

Porównajmy systemy.

A przede wszystkim unikniemy przekształcania złożonych wydarzeń historycznych w slogany.

SPOŁECZEŃSTWO POTWIERDZA, CO POTRZEBA ZBUDOWAĆ

Celem nie jest po prostu zastąpienie przedsiębiorców biurokratami.

To nie to samo.

Nie ma ona na celu zapobiegania rozwojowi gospodarczemu.

Celem tradycji marksistowskiej jest przekształcenie stosunków społecznych, które pozwalają jednej klasie kontrolować główne środki produkcji, podczas gdy drugiej zależy od sprzedaży siły roboczej.

Kwestia głodu jest bezpośrednio z nią związana.

Kto decyduje, co wyprodukować?

Dla kogo?

Jak dystrybuować?

Kto kontroluje zasoby?

Kto czerpie korzyści z rozwoju?

Są to kwestie gospodarcze i polityczne.

WNIOSEK

Komunizm nie może być broniony przez zaprzeczanie historycznym niepowodzeniom.

Kapitalizm nie może być broniony przez zaprzeczanie jego sprzeczności.

Oba należy analizować historycznie.

Doświadczenia socjalistyczne wykazały rzeczywiste problemy i w niektórych przypadkach miały bardzo poważne konsekwencje.

Pokazały one również, że alternatywne formy organizacji gospodarczych mogą mobilizować zasoby, uprzemysłowiać społeczeństwa i rozwijać pewne usługi społeczne.

Podobnie kapitalizm pokazał niezwykłą zdolność generowania bogactwa i innowacji, ale nadal żyje z nierównością, ubóstwem i koncentracją gospodarczą.

Pytanie pozostaje zatem otwarte:

Jak zbudować społeczeństwo zdolne do produkowania obfitości bez przekształcania jej w przywilej niewielu?

Jest to pytanie, że Komunistyczny opór uważa to za fundamentalne.

Nie chcemy bronić ideologii ignorując rzeczywistość.

Chcemy zbadać rzeczywistość, aby dowiedzieć się, jakie formy organizacji gospodarczej mogą zagwarantować większą swobodę, większą równość i lepsze warunki materialne dla większości ludności.

WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

Przeciwko sloganom.

Przeciwko niesprowokowanej propagandzie.

Na studiowanie historii.

Za pokonanie głodu i nierówności.

Dla emancypacji klasy robotniczej.