همه،
همه ی ما به همان دلایل اساسی به بازی ها وارد می شویم: رقابت، رها کردن، آویزان کردن با دوستان و داشتن زمان خوب. بازی بهترین زمانی است که یک چالش است. اما تفاوت زیادی بین یک چالش رقابتی و بی رحم سمی وجود دارد.
در نهایت، ما شاهد هستیم که همه بازیکنان به طور کامل ناعادلانه رفتار می کنند. این که آیا آزار و اذیت هدفمند، غم و اندوه بی وقفه، سوء استفاده کلامی در چت صوتی، و یا خراب کردن بازی کسی فقط برای سرگرم کننده از آن، سمیت تخریب فضاهایی است که ما دوست داریم.
اغلب، هنگامی که ما شاهد یک هم تیمی یا یک حریف هستیم، ساکت می شویم. ما به خودمان می گوییم، این فقط فرهنگ اینترنت است.» یا آنها فقط باید خاموش باشند و حرکت کنند.» سکوت یک پیام خطرناک می فرستد. این به فرد می گوید که هدف قرار گرفته است که به اینجا تعلق ندارد و به بازیکن سمی می گوید که رفتار آنها کاملا خوب است.
به همین دلیل است که ما باید با استفاده از دکمه گزارش شروع کنیم، نه به عنوان ابزاری برای انتقام زمانی که یک بازی را از دست می دهیم، بلکه به عنوان سپر برای محافظت از یکدیگر.
گزارش درباره این نیست که یک "شاخ" باشد. این در مورد ایجاد یک استاندارد برای جامعه است که ما در واقع می خواهیم در آن بازی کنیم. هنگامی که کسی را می بینید که ناعادلانه رفتار می کند، سی ثانیه پس از بازی برای ارائه گزارش دقیق، وقت بگذارید. از ابزار کلیپ استفاده کنید، آنچه اتفاق افتاد را تایپ کنید و اجازه دهید تنظیم کنندگان کارشان را انجام دهند. اما بهتر است در لحظه صحبت کنید. اجازه دهید فرد هدف قرار گیرد بداند که تنها نیست و اجازه دهید بازیکن سمی بداند که بقیه لابی در کنار آنها نیست.
بازی ها به معنای پناهگاهی از فشارهای دنیای واقعی هستند. هیچ کس نباید فقط باید به سرگرمی مورد علاقه خود وارد شود تا از بین برود و یا بیرون رانده شود.
بیایید به دنبال یکدیگر باشیم. اگر ما یک جامعه بهتر، منصفانه تر و سرگرم کننده تر می خواهیم، باید خودمان آن را بسازیم. دفعه بعد که کسی را می بینید که ناعادلانه رفتار می کند، فقط به آن توجه نکنید. بالا بروید، گزارش دهید و به ما کمک کنید تا سرگرم کننده بازی برای همه باشیم.
ممنون
