Zoals beloofd, hier is het tweede deel van mijn memoires. In de vorige editie maakte u kennis met een aantal mensen die mijn beginjaren hebben gevormd. Deze editie richt zich op mijn eerste stappen als lid van de regering, het einde van de Tweede Wereldoorlog en het Niet-Actief Actieplan (NAP), evenals de binnenlandse en buitenlandse beleidsontwikkelingen waaraan ik begon deel te nemen. Iedereen die hier genoemd wordt, is belangrijk en zal in vele volgende hoofdstukken terugkeren als sleutelfiguren, dus vergeet ze niet.

De militaire en diplomatieke aspecten van deze periode.

Op militair gebied nam de coalitie onder leiding van de BFTE-alliantie (een van de weinige allianties die sinds mijn eerste dag tot nu toe alleen van naam is veranderd, maar dezelfde of een vergelijkbare kern van leiders en landen heeft behouden) het initiatief in de oorlog en begon overwinningen te boeken op het slagveld.

De VS stonden op de rand van de nederlaag, Brazilië tekende een afzonderlijk niet-aanvalsverdrag en Kroatië begon, met de hulp van zijn bondgenoten, aan de bevrijding van zijn laatste bezette regio, Pula. Poolse strijders onder leiding van GhostOfForest leverden een ongelooflijke inspanning, hoewel aan de andere kant Cimi stond met wat misschien wel de meest elite MU in het spel op dat moment was, samen met andere geweldige Sloveense strijders. Daarna grepen we het initiatief en lanceerden we een tegenoffensief tegen de kernregio's van Slovenië. De een na de ander vielen de Sloveense regio's, totdat alleen Jesenice en Ljubljana overbleven .

Naarmate we vorderden, bracht Manga Babo (rust in vrede, mijn vriend) en mij naar de alliantiebesprekingen om hem te adviseren. De Slovenen wisten dat de oorlog verloren was en boden Kroatië volledige onafhankelijkheid aan, precies wat we hadden gevraagd. Harreki, als leider van BFTE, stond er desondanks op dat Slovenië volledig vernederd zou worden (ik besef me nu dat de grootste crimineel die ooit voet op Eclesiar heeft gezet zijn account heeft verwijderd, dus ik kan helaas geen link geven). Hij eiste dat we Slovenië zouden uitroeien voordat we akkoord zouden gaan met een niet-aanvalsverdrag en stond erop dat we Jesenice diezelfde dag nog zouden aanvallen en Ljubljana daarna, om ze volledig te vernietigen.

Dat was het moment waarop Manga iets deed dat hem in mijn ogen verhief en, ondanks al zijn tekortkomingen, liet zien wat voor man hij kon zijn. In plaats van Jesenice binnen te vallen, besloot hij een pingpongspel te beginnen tussen Maribor en Novo Mesto , waarbij hij de druk van onze bondgenoten weerstond in plaats van de vijand te vernederen. Hoewel de leiding van de BFTE zeer ontevreden was met deze beslissing – die later zou leiden tot de afwijzing van ons lidmaatschap, samen met verschillende andere ontwikkelingen tussen Manga en de BFTE die ik later zal bespreken – was het respect dat hij voor onze vijand toonde ongetwijfeld een van de belangrijkste redenen waarom de Tweede Wereldoorlog ook de laatste oorlog tussen Slovenië en Kroatië werd. Er werd een niet-aanvalsverdrag met Slovenië getekend en de wederopbouw kon eindelijk beginnen.

Het economische aspect van deze periode

Mijn eerste taak was het opzetten van onze eigen bedrijven en economie. Kroatië besloot een communistisch economisch model te adopteren, gebaseerd op het toenmalige Bulgaarse systeem onder leiding van Harreki. Om dit systeem te laten werken, hadden we een staatsrekening nodig waar alle spelers hun bedrijven naartoe zouden overmaken en die gefinancierd zou worden door donaties van spelers. Dat is precies wat we hebben gecreëerd. Wat later echter een vergissing bleek te zijn, was het plaatsen van de rekening onder de militaire eenheid ZDRUG – tegenwoordig bekend als het Kroatische leger, dat eigendom was van Manga. Hoewel alle burgers er toegang toe hadden, had de president en eigenaar van de militaire eenheid het laatste woord. We begonnen agressief. Burgers doneerden goud in ruil voor voorraden. Het probleem was dat we simpelweg niet genoeg bedrijven hadden: het land bestond nog maar een paar weken en veel spelers konden niet genoeg voorraden ontvangen om hun volledige limiet te benutten. Dit leidde tot de eerste meningsverschillen.

Bovendien had Manga de gewoonte om 's avonds laat al zijn HRK uit de holding te verkwisten, het tegen een verschrikkelijk lage koers om te zetten in goud op de MM en er vervolgens de uitrusting en boosters van te kopen die hij nodig had voor de jacht op Bounty Hunters. Dit leidde tot groeiende ontevredenheid onder veel spelers, met name SPMarine, El Scorpion , Motorina en anderen die het niet eens waren met zijn opvatting dat hij als president op de een of andere manier "gelijkwaardiger" was dan alle anderen. Die ontevredenheid zal uiteindelijk tot een kookpunt komen in een van de volgende edities van deze memoires.

Het diplomatieke offensief van na de oorlog

De laatste belangrijke ontwikkeling die in deze periode op gang kwam, was een diplomatiek offensief – maar niet een dat gericht was op andere landen. In plaats daarvan richtten we ons op verspreide Kroatische spelers die, omdat Kroatië ofwel niet bestond ofwel bezet was, in landen als de VS, Noord-Macedonië, Japan en elders speelden.

Het kroonjuweel van dit offensief was Nebra — wiens account ook is verwijderd — misschien wel de sterkste Kroatische tank van die tijd. Hij speelde in Japan en haatte BFTE vanwege de Tweede Wereldoorlog en de gebeurtenissen uit het verleden. Enkele spelers die zich in deze periode bij ons aansloten waren Jiren , WonderBoy , Markoman , Murkoff, Crni Bombarder en vele anderen die ik me helaas niet meer kan herinneren. Sommigen keerden nooit terug en kozen ervoor hun stoffelijke resten in het buitenland achter te laten. Anderen kwamen wel terug naar huis — en hun terugkeer zou Kroatië al snel van binnenuit hervormen.

De oorlog was voorbij, maar de daaropvolgende vrede bracht eigen problemen met zich mee. Meningsverschillen over de economie, het leiderschap van Manga en de positie van Kroatië in de internationale orde begonnen al aan de oppervlakte te komen. Deze spanningen, in combinatie met nieuwe leden van de gemeenschap, zullen het onderwerp van de volgende editie zijn.

Premium is niet leeg – bedankt voor de steun.