Tot nu toe is alles in orde.

Je begrijpt nog steeds niet hoe macht werkt.

U kunt eerlijk overtuigd zijn om het systeem te bestrijden en tegelijkertijd bieden het precies wat het nodig heeft. Je hoeft je geen verborgen richting voor te stellen achter elke episode van geweld. Het is genoeg om te observeren wie er gebruik van maakt en hoe het verhaal van wat er gebeurd is wordt opgebouwd.

Cossiga bijvoorbeeld, maar niet alleen hij had het goed begrepen. Wij natuurlijk veel minder.

We hebben jaren achter de militaire macht, de jaren zeventig, de spanningsstrategie, Genua 2001, decennia van studies over politieke communicatie en het opbouwen van consensus. We hadden iets moeten leren over de relatie tussen geweld, informatie en de publieke opinie.

En in plaats daarvan zijn we hier nog steeds, om het vermogen om het te verknoeien met dat om dingen te veranderen te verwarren, ook omdat niemand hier nu in staat is om segmenten van rebellen te organiseren die tenminste een nieuwe staat van dingen kunnen voorstellen.