Na razie wszystko w porządku.

Nadal nie rozumiesz, jak działa moc.

Możesz być szczerze przekonany do walki z systemem i jednocześnie zaoferować mu dokładnie to, czego potrzebuje. Nie musisz wyobrażać sobie ukrytego kierunku za każdym epizodem przemocy. Wystarczy obserwować, kto to wykorzystuje i jak powstaje historia tego, co się stało.

Na przykład Cossiga, ale nie tylko on, rozumiał to bardzo dobrze. My, oczywiście, mniej.

Mamy lata za wojskiem, lata siedemdziesiąte, strategię napięcia, Genuę 2001, dekady badań nad komunikacją polityczną i budową konsensusu. Powinniśmy się czegoś nauczyć, przynajmniej o związku między przemocą, informacją i opinią publiczną.

Zamiast tego wciąż tu jesteśmy, aby mylić zdolność do namieszania w tym, by zmienić rzeczy, również dlatego, że nikt tutaj teraz nie potrafi zorganizować segmentów rebeliantów zdolnych przynajmniej wyobrazić sobie nowy stan rzeczy.