Μέχρι στιγμής, όλα είναι μια χαρά.

Ακόμα δεν καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί η εξουσία.

Μπορείτε να είστε ειλικρινά πεπεισμένοι να καταπολεμήσετε το σύστημα και ταυτόχρονα να το προσφέρετε ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Δεν χρειάζεται να φανταστείς μια κρυφή κατεύθυνση πίσω από κάθε επεισόδιο βίας. Αρκεί να παρατηρήσουμε ποιος το εκμεταλλεύεται και πώς χτίζεται η ιστορία του τι συνέβη.

Ο Κοσίγκα, για παράδειγμα, αλλά όχι μόνο αυτός, το είχε καταλάβει πολύ καλά. Εμείς, προφανώς, πολύ λιγότερο.

Έχουμε χρόνια πίσω από τη μαχητικότητα, τη δεκαετία του 1970, τη Στρατηγική Τάσης, Γένοβα 2001, δεκαετίες μελετών για την πολιτική επικοινωνία και την οικοδόμηση συναίνεσης. Έπρεπε να είχαμε μάθει κάτι, τουλάχιστον για τη σχέση μεταξύ βίας, ενημέρωσης και κοινής γνώμης.

Και αντ' αυτού είμαστε ακόμα εδώ, για να μπερδέψουμε την ικανότητα να τα θαλασσώνουμε με αυτό για να αλλάξουμε τα πράγματα, επίσης επειδή κανείς εδώ δεν καταφέρνει τώρα να οργανώσει τμήματα επαναστατισμού ικανά τουλάχιστον να φανταστούν μια νέα κατάσταση πραγμάτων.