WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

PRACOWNICY ŚWIATA: Czas dołączyć

Wezwanie do partii komunistycznych i socjalistycznych wszystkich krajów

Kapitalizm nie ma granic.

Kapitał krzyżuje kontynenty w poszukiwaniu nowych rynków, inwestycji i pracy. Duże przedsiębiorstwa pracują jednocześnie w kilku krajach, podczas gdy instytucje finansowe przenoszą ogromne ilości bogactwa na całym świecie.

W związku z tym należy zadać pytanie:

Jeśli kapitał jest organizowany na szczeblu międzynarodowym, dlaczego pracownicy powinni pozostać podzieleni przez granice krajowe?

To jest kiedy Komunistyczny opór wzywa do partii komunistycznych, socjalistów, organizacji popularnych, związków zawodowych i ruchów pracowników na całym świecie.

Klasę, która obiecuje, świat, który należy do biednych.

Milionerzy i duże grupy gospodarcze mają niezwykłą zdolność wywierania wpływu na gospodarkę i, w pewnych okolicznościach, na politykę.

Mają firmy, udziały finansowe, media i uprzywilejowany dostęp do centrów energetycznych.

Ale należy unikać uproszczenia: nie wierzymy, że niektóre pojedyncze osoby dosłownie kontrolują każde wydarzenie na planecie.

Problem jest większy.

To sam system gospodarczy koncentruje władzę i bogactwo.

Firma może posiadać fabryki w kilku krajach. Fundusz inwestycyjny może posiadać udziały w przedsiębiorstwach z różnych kontynentów. Duże grupy gospodarcze mogą wpływać na rządy, rynki i instytucje.

Tymczasem miliony pracowników pozostają zależne od sprzedaży swojej siły roboczej, aby przetrwać.

Ta sprzeczność ma wymiar międzynarodowy.

KAPITAŁ JEST MIĘDZYNARODOWY

Brazylijski pracownik może produkować dla firmy, której siedziba znajduje się na innym kontynencie.

Azjatycki pracownik może produkować komponenty stosowane w produktach sprzedawanych w Europie.

Pracownik afrykański może pozyskiwać zasoby wykorzystywane przez przemysł z krajów rozwiniętych.

Pracownik Ameryki Łacińskiej może produkować żywność i surowce na rynek światowy.

Łańcuchy produkcyjne łączą pracowników, którzy mogą się nigdy nie spotkać.

Stolica już zbudowała to połączenie.

Musimy również budować solidarność między tymi, którzy pracują.

Nie jesteśmy zaangażowani do zanudzania się w różnych krajach

Od wieków uczono pracowników postrzegania siebie nawzajem jako konkurentów.

Brazylijczyk jest przeciwko argentyńskiemu pracownikowi.

Europejczyk przeciwko imigrantowi.

Pracownik jednego kraju przeciwko pracownikowi drugiego.

Ale kto korzysta, gdy pracownicy konkurują między sobą o niższe wynagrodzenie?

Kto korzysta, gdy przedsiębiorstwa przenoszą swoją produkcję do regionów, w których praca jest tańsza?

Kto korzysta, gdy pracownicy są przekonani, że ich prawdziwymi wrogami są inni pracownicy?

Odpowiedź należy zbadać w konkretnych stosunkach gospodarczych.

Solidarność międzynarodowa nie oznacza usunięcia różnic między narodami.

Oznacza to uznanie, że pracownicy różnych narodowości mogą mieć wspólne interesy w obliczu wyzysku.

WYBÓR ORGANIZACJI SPOŁECZNYCH

Więc... Komunistyczny opór zwraca się do komunistycznych i socjalistycznych organizacji świata:

Czas poszerzyć współpracę.

Czas podzielić się doświadczeniami.

Nadszedł czas, aby razem zbadać transformacje kapitalizmu.

Nadszedł czas, aby omówić konkretne warunki każdej klasy robotniczej.

Nadszedł czas na budowanie solidarności w obliczu ataków na prawa socjalne i pracownicze.

Nadszedł czas, by bronić pokoju między narodami.

Nadszedł czas na walkę z rasizmem, kolonializmem i wszelkimi formami dominacji.

Nadszedł czas, aby w centrum debaty politycznej umieścić emancypację pracowników.

Nie popieramy tego, że wszystkie organizacje myślą dokładnie tak samo.

Istnieją różnice historyczne, strategiczne i teoretyczne pomiędzy różnymi ruchami socjalistycznymi.

Różnice te należy omówić.

Ale dywergencja nie musi oznaczać izolacji.

Jednostka może być zbudowana ze wspólnych celów.

MIĘDZYNARODOWY WEWNĘTRZNY

Proletariacki internacjonalizm opiera się na prostej idei:

emancypacja pracowników nie powinna zależeć od narodowości.

Kiedy pracownicy z różnych krajów napotykają podobne problemy, międzynarodowa solidarność staje się narzędziem politycznym.

Jedno uderzenie może zainspirować inne.

Podbój pracy może być przykładem dla innego kraju.

Doświadczenie organizacyjne można zbadać w innym kontekście.

Przegrana może nauczyć tyle, co zwycięstwo.

Internet i nowoczesne technologie komunikacyjne jeszcze bardziej zwiększyły tę możliwość.

Wyzwaniem jest przekształcenie tego połączenia w organizacja, nauka i konkretna solidarność.

W obliczu konkurencji między ludźmi

Nacjonalizm można wykorzystać do przekształcenia pracowników w instrumenty rozstrzygania sporów między państwami.

Bronimy innej perspektywy.

Rosyjski pracownik nie musi nienawidzić ukraińskiego pracownika.

Brazylijczyk nie musi nienawidzić Argentyńczyka.

Pracownik europejski nie musi nienawidzić pracownika afrykańskiego.

Amerykański pracownik nie musi nienawidzić robotnika z Ameryki Łacińskiej.

Osoby pracujące mają podstawowe wspólne doświadczenie:

produkują bogactwo społeczeństwa, ale niekoniecznie kontrolują główne środki produkcji i dystrybucji tego bogactwa.

Ta rzeczywistość zasługuje na studiowanie.

PRZYSZŁOŚĆ NIE MOŻE BYĆ MIĘDZY

Nie akceptujemy tego, że przyszłość ludzkości zależy wyłącznie od interesów tych, którzy mają ogromne koncentracje bogactwa.

Chcemy społeczeństwa, w którym pracownicy skutecznie uczestniczą w decyzjach gospodarczych i politycznych.

Społeczeństwo, w którym technologia służy poprawie ludzkiego życia, a nie tylko zwiększaniu zysków.

Gospodarka ukierunkowana na potrzeby społeczne.

Polityka międzynarodowa oparta na współpracy i samostanowienia narodów.

Społeczeństwo bez wyzysku jednej klasy przez drugą.

Cel ten nie zostanie osiągnięty jedynie przez wystąpienia.

Konieczne będą badania, organizacja, udział społeczeństwa i zbiorowa budowa.

A call to the world

O Komunistyczny opór wzywa partie komunistyczne i socjalistyczne, związki zawodowe, organizacje ludowe i pracowników ze wszystkich krajów do wzmocnienia więzi solidarności międzynarodowej.

Nie chcemy unii opartej na poddaniu się jednej partii, państwu czy przywództwu.

Chcemy unii opartej na zrozumieniu, że żaden pracownik nie może sam stawić czoła systemowi działającemu na szczeblu międzynarodowym.

Kapitał jest zorganizowany na arenie międzynarodowej.

Duże firmy są organizowane na arenie międzynarodowej.

Rynki łączą się na arenie międzynarodowej.

Zatem musimy również wzmocnić naszą solidarność międzynarodową.

To czas na naukę.

To czas na organizację.

To czas na budowę mostów.

Jest to czas, aby włączyć solidarność w działania zbiorowe.

PRACOWNICY ZE WSZYSTKICH KRAJÓW:

UNIAM.

WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

Za międzynarodową solidarność pracowników.
Przeciwko wykorzystywaniu i dominacji.
Dla emancypacji proletariatu.
Za budowanie socjalistycznego społeczeństwa.