WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

Tak jak ludzie, którzy są bezpieczni, ZangaOBR wybrał wojnę.

Przeciwko rządowi wojny i brazylijskiej partii imperialistycznej

Brazylia przechodzi przez decydujący moment.

Podczas gdy pracownicy napotykają trudności w zapewnieniu mieszkalnictwa, żywności, zdrowia, edukacji i godnej pracy, rząd ZANGAOBR Postanowił umieścić politykę wojskową i wojnę w centrum swoich priorytetów.

Ten wybór należy potępić.

Nie dlatego, że jesteśmy obojętni na konflikty międzynarodowe, ani dlatego, że ignorujemy zagrożenia na świecie. Wręcz przeciwnie: właśnie dlatego, że uznajemy wartość ludzkiego życia, odrzucamy ideę, że wojna powinna być przedstawiana jako naturalne rozwiązanie problemów politycznych.

Wojna nie jest opłacana przez władców.

Kiedy rząd decyduje się zwiększyć swoje wydatki wojskowe, wysłać żołnierzy lub uczestniczyć w konfliktach, to nie tylko władcy ponoszą konsekwencje.

To ludzie, którzy płacą.

Każdy zasób skierowany do machiny wojennej reprezentuje zasoby, które mogą być wykorzystywane w szpitalach, szkołach, mieszkaniach, infrastrukturze, transporcie i polityce społecznej.

Tymczasem pracownik nadal boryka się z niskimi zarobkami, niepewnością i niepewnością.

Pytanie, które powinniśmy zadać jest proste:

Jaki jest sens w budowaniu stale rosnącej maszyny wojskowej, podczas gdy ludność nadal nie ma warunków życia?

Dla Komunistyczny opórOdpowiedź jest jasna.

Potrzeby ludzi muszą być wyższe od interesów wojskowych.

POLITYKA ZANGAOBR I WAR

Rząd ZANGAOBR próbuje przedstawić swoją politykę zagraniczną jako demonstrację siły i suwerenności.

Ale suwerenność nie oznacza po prostu posiadania więcej broni.

Państwo suwerenne jest krajem, w którym jego obywatele mogą żyć z godnością i uczestniczyć w decyzjach, które decydują o ich przyszłości.

Jaki pożytek dla rodziny, której nie stać na czynsz?

Jakie jest wykorzystanie agresywnej polityki zagranicznej dla pracowników, którzy nie mają odpowiedniego dostępu do zdrowia?

Jaki jest sens ciągłego mówienia o bezpieczeństwie, podczas gdy tysiące osób pozostaje w obliczu ubóstwa i niebezpieczeństwa?

Bezpieczeństwo ludzi nie może być ograniczone do bezpieczeństwa wojskowego państwa.

Istnieje również bezpieczeństwo żywnościowe, mieszkaniowe, gospodarcze, zdrowotne i społeczne.

ZANGAOBR postanowił nadać priorytet jednemu z nich, pozostawiając pozostałe w tle.

To wybór, który potępiliśmy.

Nie jesteśmy przeciwko ludziom.

Nasza krytyka nie jest skierowana przeciwko pracownikom z innych krajów.

Nie możemy zmieniać ludzi w wrogów.

Pracownik brazylijski ma znacznie więcej wspólnego z ukraińskim, rosyjskim, palestyńskim, europejskim, afrykańskim lub azjatyckim pracownikiem niż z grupami gospodarczymi, które czerpią zyski z wojen i konfliktów.

Obywatelstwo nie powinno określać naszego wroga.

Międzynarodowa solidarność pracowników musi być ponad nacjonalizmem stosowanym do usprawiedliwiania konfliktów.

Jesteśmy przeciwni wojnie, ponieważ jesteśmy przeciwni przekształceniu pracowników w instrumenty interesów, których nie kontrolują.

A brazylijska impreza Impsterystyczna?

Ale jest jeszcze jeden problem.

Największa partia w kraju, Brazylijska Partia Imperialistyczna (PKB)Zmienił obronę tej polityki w jedną z jej głównych flag.

Partia próbuje przekonać ludzi, że militaryzacja oznacza siłę, że zwiększenie wydatków wojskowych oznacza rozwój, a międzynarodowa konfrontacja oznacza patriotyzm.

Musimy odrzucić tę logikę.

PKB reprezentuje interesy krajowe.

Ale powinniśmy zapytać:

Czyje interesy?

Pracownik, który potrzebuje pensji?

Rodzina, która potrzebuje domu?

Uczeń, który potrzebuje szkoły?

Rolnik, który potrzebuje ziemi i warunków do produkcji?

Czy ci, którzy czerpią zyski z kontraktów wojskowych, dużych przedsiębiorstw i sektorów gospodarki korzystających z polityki wojennej?

Pytanie to należy zadać przed każdym głosowaniem.

Dlaczego nie mielibyśmy głosować w PKB?

Nie mówimy pracownikowi po prostu "nie głosujcie na PKB" bez powodu.

Nasze stanowisko opiera się na czterech podstawowych krytykach.

1. PKB stawia militaryzację nad potrzebami społecznymi

Rząd musi ustalić priorytety.

Jeżeli ludność boryka się z poważnymi problemami społecznymi w miarę wzrostu wydatków wojskowych, musimy zakwestionować ten wybór.

Broń nie zastępuje szpitali.

Zbiorniki nie budują szkół.

Pociski nie karmią rodzin.

Armie nie rozwiązują nierówności społecznych.

2. PKB przekształca nacjonalizm w instrument polityczny

Partia stara się przedstawić sprzeciw wobec swojej polityki jako brak patriotyzmu.

Ta logika jest niebezpieczna.

Miłość do własnego kraju nie oznacza wspierania wszystkich decyzji rządowych.

Bycie Brazylijczykiem nie oznacza przyjęcia pracowników na śmierć na wojnie.

Patriotyzm nie może oznaczać milczenia w obliczu niesprawiedliwości.

3. PKB ignoruje społeczne przyczyny konfliktów

Strona przedstawia konflikty głównie jako spory między państwami.

Popieramy głębszą analizę.

Konieczne jest zbadanie interesów gospodarczych, stosunków władzy, imperializmu, strategicznych zasobów i sporów między różnymi grupami społecznymi.

Naprawdę popularna polityka nie powinna tylko pytać:

"Który kraj powinniśmy wspierać?"

Musisz zapytać:

"Jakie interesy stoją za tym konfliktem i kto za niego płaci?"

4. PKB oferuje wojnę, gdy ludzie potrzebują transformacji społecznej

To nasza główna krytyka.

Brazylia ma konkretne problemy, które nie zostaną rozwiązane przez militaryzację:

  • nierówności;

  • ubóstwo;

  • koncentracja dochodu;

  • niepewność zatrudnienia;

  • deficyt mieszkaniowy;

  • trudności w dostępie do zdrowia;

  • problemy edukacyjne;

  • koncentracja gruntów;

  • bezrobocie i formalności.

Problemy te powinny znaleźć się w centrum debaty krajowej.

Jednakże PKB woli mówić o potędze wojskowej.

Wolimy rozmawiać o ludziach.

O co chodzi?

O Komunistyczny opór Nie chcesz tego zgłosić.

Chcemy przedstawić alternatywę.

Opowiadamy się za ukierunkowaniem środków publicznych przede wszystkim na:

ZDROWIE - wzmocnienie usług publicznych i zwiększenie dostępu.

EDUKACJA - inwestycje w edukację publiczną i zwiększenie liczby pracowników w tym obszarze.

MORADIA - polityki publicznej zdolnej do zaradzenia deficytowi mieszkaniowemu.

PRACA - zwalczanie niepewności i ochrony lepszych warunków pracy.

ŻYWNOŚĆ - zwalczanie głodu i zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego.

NAUKA I TECHNOLOGIA - rozwój dostosowany do potrzeb ludności.

KULTURA - demokratyczny dostęp do produkcji kulturalnej.

PEACE - dyplomacji i współpracy międzynarodowej, a nie trwającej eskalacji konfliktów.

Wybór dla ludzi

Spór polityczny nie powinien być przedstawiany jako wybór między różnymi sposobami zarządzania tym samym społeczeństwem.

Musimy omówić, które społeczeństwo chcemy zbudować.

Z jednej strony mamy politykę, która stawia militaryzację, konfrontację i interesy wielkich struktur gospodarczych w centrum państwa.

Z drugiej strony, popieramy politykę, która stawia ludzkie potrzeby w centrum społeczeństwa.

Nie wystarczy zapytać, kto jest właścicielem największej armii.

Musimy zapytać:

Kto jest właścicielem majątku?

Kto kontroluje produkcję?

Kto podejmuje decyzje?

Kto pracuje?

Kto na tym korzysta?

Kto za to płaci?

Dopóki pytania te pozostają bez odpowiedzi, prawdziwa transformacja społeczna pozostanie odległa.

Nasze stanowisko

O Komunistyczny opór odrzuca politykę wojenną ZANGAOBR i odrzuca projekt broniony przez Brazylijską Partię Imperialistyczną.

Nie dlatego, że bronimy słabości.

Bronimy innej siły:

zorganizowana siła robotników.

Nie chcemy silnego kraju tylko dla jego władców.

Chcemy silnego kraju, ponieważ jego obywatele mają prawa, godność, edukację, zdrowie, mieszkania i władzę nad kierunkami własnego społeczeństwa.

Nie chcemy, żeby pracownicy umierali dla interesów, których nie kontrolują.

Chcemy, by zorganizowani pracownicy kontrolowali swoją przyszłość.

Przeciwko wojnie.

Przeciwko imperializmowi.

Przeciwko wykorzystywaniu.

Przeciwko militaryzacji potrzeb ludzi.

Dla pokoju między narodami.

Dla emancypacji klasy robotniczej.

Dla rewolucji.

WSPÓLNY ODPORNOŚĆ

Ludzie nie mogą płacić za wojnę.
Ludzie muszą decydować o swojej przyszłości.