DELHI E RE India është një komb me rritje të jashtëzakonshme ekonomike, përparim teknologjik dhe shumëllojshmëri shoqërore. Megjithatë, pas imazhit të një vendi në zhvillim të shpejtë gjendet një realitet i vështirë: përfitimet e zhvillimit nuk shpërndahen gjithnjë në mënyrë të barabartë.

Në gjithë Indinë, miliona njerëz vazhdojnë të luftojnë me të ardhurat e ulëta, punësimin e pasigurt, mundësinë e pabarabartë të arsimit cilësor, kujdesin shëndetësor dhe strehimin, ndërsa një pjesë relativisht e vogël gëzon mundësi të mëdha ekonomike dhe pasuri.

Kur lindja përcakton mundësinë

Pabarazia ekonomike është e lidhur ngushtë me pabarazinë shoqërore. Ardhja, gjinia, prejardhja familjare, vendi i lindjes dhe gjendja ekonomike e një personi mund të ndikojnë në mundësitë që kanë.

Për fëmijët e familjeve më të varfra, arsimimi mund të jetë veçanërisht i vështirë. Ndonse shkollat qeveritare, bursat dhe programet e mirëqënies kanë zgjeruar aksesin, varfëria ende mund t'i detyrojë të rinjtë të lënë arsimin herët dhe të hyjnë në forcën punëtore.

Gratë dhe komunitetet historikisht të pafavorizuara vazhdojnë gjithashtu të përballen me pengesa në punësim, paga, pronësi pronash dhe përfaqësim.

Rritja duhet të arrijë fundin

Zgjerimi ekonomik i Indisë ka krijuar industri të reja, biznese dhe mundësi punësimi. Megjithatë, vetëm rritja ekonomike nuk mund të garantojë barazinë.

Miliona punëtorë mbeten të varur nga puna informale, ku pagat dhe siguria e punës mund të jenë të pasigurta. Fermerët dhe punëtorët ruralë janë veçanërisht të prekshëm ndaj luhatjeve në të ardhurat, motin dhe kushtet e tregut.

Zhvillimi nuk mund të matet vetëm nga grataçelat, tregjet e aksioneve apo PKB-ja. Duhet matur gjithashtu nga fakti nëse një punëtor i zakonshëm mund të përballojë ushqimin, arsimin, kujdesin shëndetësor dhe një shtëpi dinjitoze.

Kërkesa e popullit

Lufta kundër pabarazisë nuk është një kërkesë për pasuri të barabartë për çdo individ. Është një kërkesë për dinjitet të barabartë, mundësi të barabarta dhe një shans i drejtë për të përmirësuar jetën.

Një Indi më e barabartë kërkon arsim më të fortë publik dhe kujdes shëndetësor, punësim të mirë, paga të rregullta, siguri sociale, zbatim efektiv të programeve të mirëqënies dhe mundësi të sinqerta për komunitetet e pafavorizuara.

Përgjegjësia nuk i përket vetëm qeverisë. Bizneset, institucionet dhe shoqëria si e tërë duhet të përballen gjithashtu me diskriminimin dhe përjashtimin ekonomik.

EDITORIAL YE STANDË

Kombi nuk mund ta quajë veten vërtet të begatë kur begatia u përket vetëm disa njerëzve.

Premtimi i Indisë duhet të shtrihet përtej atyre që tashmë janë të privilegjuar. Punëtori, fermeri, studenti, gruaja, sipërmarrësi i vogël dhe çdo qytetar i pambrojtur ekonomikisht duhet të ketë një vend në të ardhmen e Indisë.

Fillimi i përparimit do të jetë domethënës vetëm kur drita e tij të arrijë në çdo shtëpi.