Απειλές και καταστροφείς

Ακόμα και οι μεταφορείς δεν είναι πια αυτοί μιας φοράς... Όσοι, για παράδειγμα, μπλοκάρουν τη Χιλή, «δικαιολογούσαν» την αμερικανική επιλογή του πραξικοπήματος του Πινοσέτ.

Άλλες φορές, άλλη ήπειρος, άλλη κοινωνική δομή. Στην Ιταλία ο τομέας αναμιγνύει και συγχέει μεγάλες ομάδες logistics (αυτές που «κάνουν την αγορά» και εγκαθιστούν τιμολόγια), εργαζόμενοι με την αυστηρή έννοια, «padroncini» με δύο ή τρεις Tir, ή ίσως ένας από τους οποίους είναι επίσης οδηγοί.

Όλοι οι εξίσου καθορισμένοι – ή αυτο-ορισμένοι – «θάλαμοι», αν και οι εσωτερικές διαφορές είναι μεγάλες. Το ίδιο μεταξύ των αγροτών, που ως επί το πλείστον συνδέονται στο Κολντιρέτι με επικεφαλής τον σιδερένιο πελονιανό Εττόρε Πραντίνι, ωστόσο γιο του Τζιοβάνι, στη δεκαετία του 80 Δημοκράτη υπουργό του Πολεμικού Ναυτικού και των Δημοσίων Έργων.

Η La Cia, μια από τις μεγάλες ενώσεις του πρωτογενούς τομέα (ό,τι και να δούμε με τον ομώνυμο «δικτατο» Αμερικανό κατάσκοπο), οργάνωσε χθες μια φρουρά μπροστά στο Montecitorio.

Εν τω μεταξύ, τα αλιευτικά σκάφη σταματούν επίσης σε πολλούς ιταλικούς λιμένες για να διαμαρτυρηθούν τόσο κατά των καρκινογόνων όσο και κατά των ευρωπαϊκών πολιτικών που μειώνουν τις ημέρες αλιείας και πολλαπλασιάζουν τις υποχρεώσεις τους εις βάρος των επιχειρήσεων. Η κινητοποίηση, η οποία γεννήθηκε ανεξάρτητα στα ναυτικά και με επίκεντρο την Άνω Αδριατική, καταγγέλλει μια κρίση που θέτει σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα του τομέα, καταγγέλλει την Confcooctive Agrofood and Fisheries.

Οι δύο πρώτες είναι κατηγορίες που τονίζονται από το αγαπητό πετρέλαιο και οι οποίες πλέον μπλοκάρουν τους δρόμους, σταματώντας τις βασικές προμήθειες για λίγο όλη την αλυσίδα εφοδιασμού, αλλά με βαριές ορατές πτώσεις ειδικά για τα σούπερ μάρκετ και τους διανομείς καυσίμων.

Δύο κόσμοι με την “σωστή” ηγεσία, ιστορικά, έτοιμοι να σεβαστούν τις “φιλικές κυβερνήσεις” και να ακουστούν σε μεγάλο βαθμό από λίγο διαφορετικούς.

Αν δεν έχουμε κατά νου το γεγονός ότι αυτός ο τομέας ήταν πάντα ένα σημαντικό στοιχείο του δεξιού «κοινωνικού μπλοκ» δεν είναι καν κατανοητό γιατί για δέκα ημέρες μπλοκάρει τους δρόμους χωρίς την κυβέρνηση «νόμος και τάξη» θυμάται ότι έχει εφεύρει, μεταξύ των πολλών «δίκτυα» της «ασφαλείας decreti», επίσης αυτό του οδοφράγματος, ακόμη και «με το δικό του σώμα» και αυτό είναι αρκετό.

Ήταν φοιτητές ή εργάτες, θα τους είχε φορτώσει η αστυνομία από την πρώτη μέρα...

Αλλά ο χρόνος του διπλού προτύπου – φιλάνθρωπος, σε αυτή την περίπτωση – έχει επίσης τελειώσει για αυτόν τον κοινωνικό τομέα. Χθες η ξαφνική ανατροπή της πορείας της κυβέρνησης, με την αστυνομία να αποστέλλεται να καταγράψει τους διαδηλωτές (1.400 αναγνωρισμένων οδηγών, «αγώνες» για όσους αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τα τετράγωνα, εκφοβισμό γενικά για όλους τους άλλους, πίεση στις ενώσεις «της περιοχής»).

Ο υπουργός γεωργίας του redivivo «και της επισιτιστικής κυριαρχίας», Francesco Lollobrigida, ο οποίος είχε εξαφανιστεί από το ραντάρ αφού είχε μπλοκάρει – αυτός – ένας Frecciarossa για ένα πρόγραμμα κατηφόρας και έχοντας χάσει την εξοικείωση που αποκτήθηκε με τον πρωθυπουργό (ήταν γνωστός ως «ο κουνιάδος»), αμέσως έσπρωξε στις κορυφές του complottism: «Η εγκληματική διείσδυση είναι προφανής.» Περιμένουμε για “pro-Putin παίκτες”, αλλά το κλίμα είναι τώρα αυτό: όταν δεν ξέρετε τι να κάνετε, meni και να διαδώσετε την υποψία...

Η κυβέρνηση θα έδινε στην πραγματικότητα εντολή να «επιστρατεύσει» μέσα στα δικαστικά κουτιά για να δει ποιος, ανάμεσα στους φορτηγατζήδες (σεβόμαστε: οδηγούς και «padroncini», σίγουρα όχι μεταξύ των ιδιοκτητών των μεγάλων επιχειρήσεων της εφοδιαστικής) έχει ποινικά προηγούμενα για κάθε είδους έγκλημα, έτσι ώστε να «προσπαθήσει» ισχυρίζεται ότι διαφορετικά θα ήταν μόνο ανθεκτικό ή περιορίζεται στην complottism.

Σκανδαλώδες περισσότερο από το συνηθισμένο το ανακοινωθέν του Cgil που σκοπεύω να αποφύγω από την κινητοποίηση και καλεί τους νομάρχες να "εγγυηθούν την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών", χωρίς καν "αντισταθμίζουν" αυτή την παράλογη υποστήριξη στην καταστολή με πρόσκληση για την περίσταση στην κυβέρνηση επειδή τουλάχιστον ακούστε τους λόγους της διαμαρτυρίας.

Η πολιτική-πολιτική πίεση είχε ως μοναδικό αποτέλεσμα, μέχρι στιγμής, την αναστολή της αναταραχής και μπλοκ στη Σικελία και την Καλαβρία, για γεωγραφικούς λόγους τις πλέον τιμωρημένες περιοχές. Αλλά η δηλωθείσα «αίσθηση ευθύνης» των τοπικών ενώσεων έχει επίσης εισέλθει στην ημερομηνία λήξης: ελλείψει συγκεκριμένων σημάτων, θα ανακτήσουν μόνο τους δρόμους.

Από την πλευρά του «διαλόγου», μετά από μέρες σιωπής και μισό ραντεβού για τους 27 (σκεπτόμενη στη λογική της αποφυγής της πιθανής συγκόλλησης με τη γενική απεργία των 30), η κυβέρνηση ανακοίνωσε για σήμερα ένα διάταγμα με σκοπό να παράσχει τελικά σχεδόν 500 εκατομμύρια «restors» υποσχέθηκε στον τομέα ήδη πριν από αρκετούς μήνες αλλά ποτέ να μην βγει από τα ταμεία του κράτους.

Όχι νέα χρήματα, με λίγα λόγια, μόνο αυτά “ξέχασαν” σε κάποιο συρτάρι έτοιμο να μείνει έκπληκτος σε άλλα θέματα του προϋπολογισμού, magari ανά il riarmo...

Αυτό ισχύει για τους αγρότες, με δεσμεύσεις που συνδέονται με το δισεκατομμύριο ευρώ. Αλλά είναι επίσης σαφές ότι το πρόβλημα των τιμών των καυσίμων εξαρτάται από τη διεθνή κατάσταση, από τις σκιώδεις επιλογές αυτής της κυβέρνησης ως προηγούμενες, τη δομή των ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των οποίων καταβάλλεται ο ΦΠΑ, κλπ. Έτσι είναι παρηγορητικά που αναβάλλουν το πρόβλημα – την επιβίωση των επιχειρήσεων και των ανθρώπων – μερικών εβδομάδων, το πολύ μερικών μηνών, αλλά δεν λύνουν τίποτα.

Έτσι η μετα-φασιστική κυβέρνηση παραμένει με το χέρι στο όπλο, χάρη, στο ρόπαλο. Όταν το μόνο όργανο που έχεις είναι ένα σφυρί όλα αρχίζουν να μοιάζουν με καρφί.