WSPÓLNY ODPORNOŚĆ
MANUALNE WPROWADZENIE DO MARXISM-LENINISMO
Co to jest, w co wierzy i gdzie zacząć studiować
Marksizm-leninizm nie powinien być rozumiany po prostu jako lista opinii politycznych lub jako zbiór zwrotów przypisanych Karlowi Marxowi i Vladimirowi Leninowi. Jest to teoretyczna i polityczna tradycja opracowana z marksizmu Marksa i Engela, a następnie opracowana przez Lenina i przez różne rewolucyjne prądy.
Artykuł ten ma służyć jako drzwi wejściowe do nauki. Nie zastępuje czytania oryginalnych dzieł i nie zamierza przedstawiać wszystkich prądów w ruchu komunistycznym.
1. Co to jest MARXISM?
Aby zrozumieć marksizm-leninizm, najpierw trzeba zrozumieć marksizm.
Karl Marx i Friedrich Engels starali się analizować społeczeństwo nie tylko z idei ludzi, ale także z materialnych warunków, w których żyją.
Jednym z podstawowych koncepcji tej analizy jest materializm historyczny.
W sposób uproszczony materializm historyczny stara się zrozumieć, w jaki sposób społeczeństwa są przekształcane ze stosunków między produkcją, gospodarką, klasami społecznymi, instytucjami politycznymi i warunkami materialnymi.
To nie znaczy, że idee nie mają znaczenia. Oznacza to zrozumienie, że są one związane z konkretnymi warunkami społeczeństwa, w których się pojawiają.
Klasy społeczne
Dla marksizmu historia towarzystw klasowych charakteryzuje się konfliktami pomiędzy grupami o różnych pozycjach w procesie produkcji.
W kapitalizmie, podstawowy podział Marksa występuje między:
Luksemburg: klasa, która kontroluje główne środki produkcji i uzyskuje bogactwo poprzez działalność gospodarczą.
Proletariat: pracowników, którzy bez głównych środków produkcji muszą sprzedać swoją siłę roboczą w celu uzyskania środków utrzymania.
Ten podział nie tylko wyjaśnia całe współczesne społeczeństwo, które ma kilka klas, ułamków klasowych i pozycji pośrednich. Ma ona jednak zasadnicze znaczenie dla marksistowskiej analizy kapitalizmu.
2. CO TO JEST KAPITALIZM DLA MARXISM?
Kapitalizm to system oparty na produkcji towarów, prywatnej własności środków produkcji i pracy zarobkowej.
Jedną z głównych idei Marksa jest to, że pracownicy również stają się towarem.
Pracownik sprzedaje swoją siłę roboczą w zamian za pensję. Jednakże podczas procesu produkcji wartość wytworzona przez pracownika może być wyższa niż kwota odpowiadająca jego wynagrodzeniu.
To właśnie w tym procesie Marx rozwija koncepcję wartość nadwyżki.
Nadwyżka wartości ma zasadnicze znaczenie dla zrozumienia wyzysku kapitalistycznego w analizie marksistowskiej: kapitalista przybiera część wartości wytwarzanej przez pracownika.
Nie oznacza to po prostu, że cały zysk jest wynikiem bezpośredniego "kradzieży" indywidualnego pracownika. Jest to strukturalne wyjaśnienie relacji między kapitałem a pracą.
3. ZWALCZANIE KLASY
Jeżeli różne klasy mają różne interesy materialne, konflikty między nimi stają się częścią samej struktury społeczeństwa.
Walka klasowa może przybierać różne formy:
strajki;
roszczenia płacowe;
przemieszczanie praw;
spory polityczne;
organizacje związków zawodowych;
ruchów popularnych;
konflikty wokół własności i podział bogactwa.
Dla marksizmu te spory nie są pojedynczymi wypadkami. Są one częścią sprzeczności istniejących w społeczeństwie kapitalistycznym.
Dlatego polityka zrozumienia również wymaga zrozumienia kto ma władzę gospodarczą, kto pracuje, kto kontroluje środki produkcji i jakie interesy są przedmiotem sporu.
4. PAŃSTWO
Marksizm dąży również do analizy stanu materialnie.
Zamiast automatycznie traktować to jako całkowicie neutralną instytucję, Marksiści pytają:
Które klasy mają największy wpływ na ich instytucje?
Jak władza gospodarcza wpływa na władzę polityczną?
Jakie interesy są chronione przez prawo i instytucje?
Nie oznacza to, że każdy urzędnik państwowy lub każda decyzja państwa bezpośrednio reprezentuje interesy jednej jednostki lub grupy gospodarczej.
Pytanie jest szersze: państwo zostaje włączone do społeczeństwa podzielonego na klasy, a jego instytucje funkcjonują w ramach tych stosunków społecznych.
5. Co to jest SOCIALISM?
W marksizmie socjalizm jest związany z przezwyciężeniem kapitalistycznych stosunków społecznych i przekształceniem własności środków produkcji.
Głównym założeniem jest to, że główne środki produkcji przestają funkcjonować głównie jako własność prywatna w celu akumulacji kapitału i podlegają formom własności i kontroli społecznej.
Jest to związane z budową społeczeństwa, w którym produkcja jest organizowana w celu zaspokojenia potrzeb społecznych, a nie głównie w celu generowania prywatnych zysków.
Ważne jest jednak, aby uniknąć wspólnego uproszczenia:
Socjalizm nie oznacza po prostu "państwo kontroluje wszystko".
Istnieją różne koncepcje dotyczące własności, planowania, demokracji gospodarczej, rynku, państwa i organizacji politycznej w ramach różnych tradycji socjalistycznych.
6. WSPÓLNOTA
Dla Marksa komunizm reprezentuje społeczeństwo, które pokonuje podziały klasowe i podstawowe stosunki społeczne kapitalizmu.
W tej perspektywie społeczeństwo komunistyczne nie byłoby po prostu państwowym kapitalizmem.
Celem byłoby przezwyciężenie warunków, które sprawiają, że pewne formy dominacji klasowej są konieczne.
W tym kontekście pojawia się idea społeczeństwa bez klas.
Dyskusja na temat zniknięcia państwa musi być również dokładnie rozumiana. W marksistowskim myśleniu nie oznacza to po prostu zniesienia instytucji z dnia na dzień. Tradycyjna koncepcja polega na tym, że wraz z przezwyciężeniem klas społecznych państwo jako narzędzie dominacji jednej klasy nad drugą stopniowo traci swoją funkcję.
7. Gdzie Lenin wprowadza tę historię?
Vladimir Lenin nie był po prostu kimś, kto "wynalazł" nową ideologię oddzieloną od Marksa.
Starał się rozwijać marksizm w obliczu konkretnych warunków pod koniec XIX i początku XX wieku.
Jego główny wkład dotyczy takich kwestii jak:
organizacja rewolucyjna;
partia polityczna;
imperializm;
Państwo;
strategia rewolucyjna;
relacje między pracownikami a władzą polityczną;
analiza konkretnych warunków rewolucji.
To tam znaczenie tzw. Marksizm - leninizm.
Termin ten nabrał jednak różnych znaczeń historycznych i później był używany przez różne ruchy i stany. Dlatego też studiowanie bezpośrednio Lenina jest ważniejsze od zaakceptowania szybkiej definicji tego terminu.
8. Partia Revolutionary
Jedną z głównych kwestii Lenina jest potrzeba organizacji politycznej.
W Co robić?Lenin twierdzi, że sama walka gospodarcza pracowników nie wystarczy, by rozwinąć rewolucyjną świadomość polityczną.
Stąd jego obrona organizacji politycznej zdolnej do zebrania bojowników, studiowania rzeczywistości, organizowania pracowników i działania polityczne.
Ważne jest, aby nie mylić tego z myślą, że mała elita powinna po prostu rządzić w imieniu pracowników.
Głównym pytaniem dla Lenina jest: świadoma organizacja polityczna klasy robotniczej.
9. IMPPERIALISM
Inną podstawową koncepcją Lenina jest imperializm.
W Imperializm, Górny etap kapitalizmu, opublikowany w 1916 r., Lenin stara się wyjaśnić transformację kapitalizmu swoich czasów, podkreślając koncentrację kapitału, tworzenie dużych przedsiębiorstw i banków, eksport kapitału i spór między wielkimi mocarstwami.
Jego analiza ma na celu powiązanie ekonomii i polityki międzynarodowej.
Dla Marksizm- leninizm, dlatego międzynarodowe wojny i konflikty nie powinny być analizowane tylko poprzez indywidualne decyzje władców. Należy również zbadać:
interesy gospodarcze;
spory rynkowe;
zasoby;
wpływy polityczne;
relacje między dużymi mocarstwami;
uzależnienie gospodarcze;
interesy strategiczne.
To nie znaczy, że każda wojna ma jedną ekonomiczną przyczynę. Betonowa analiza powinna uwzględniać każdą sytuację historycznie.
10. PYTANIE POPRAWY
Dla Marksizm- leninizm głęboka transformacja społeczeństwa nie nastąpiłaby po prostu poprzez zastąpienie jednego władcy drugim.
Rewolucja jest rozumiana jako transformacja stosunków społecznych i gospodarczych.
Obejmuje to pytania takie jak:
Kto kontroluje środki produkcji?
Kto ma władzę polityczną?
Jak zorganizowana jest gospodarka?
W jaki sposób pracownicy uczestniczą w decyzjach?
Które instytucje reprodukują relacje klasowe?
Dlatego rewolucja jest rozumiana jako proces społeczny i polityczny, a nie tylko jako wydarzenie chwilowe.
11. UJAWNIENIE PROLETARIATU
Jest to jeden z najczęściej niezrozumiałych pojęć.
W klasycznym słownictwie marksistowskim, dyktatura proletariatu niekoniecznie oznacza istnienie rządu osobistego lub dyktatury wojskowej.
Termin ten odnosi się do siły politycznej klasy robotniczej w okresie przejściowym pomiędzy kapitalizmem a społeczeństwem bez klasy.
Pomysł zaczyna się od zrozumienia, że każde państwo jest związane ze stosunkami władzy pomiędzy klasami.
Tak więc, jeśli kapitalizm charakteryzuje polityczna dominacja burżuazji, transformacja socjalistyczna powinna reprezentować polityczną dominację klasy robotniczej.
Konkretna forma tej organizacji była przedmiotem ogromnych sporów historycznych i teoretycznych.
Właśnie dlatego studiowanie doświadczeń takich jak Związek Radziecki, Chiny, Kuba i inne rewolucyjne procesy wymaga analizy historycznej, a nie tylko sprzyjającej lub przeciwnej propagandy.
12. DEMOKRACJA I LENINIZMO MARKSYZMOWE
Ważną kwestią dla każdego poważnego badania jest związek między socjalizmem a demokracją.
Marksizm-leninizm tradycyjnie krytykuje ideę, że demokracja to tylko istnienie wyborów okresowych.
Pytanie brzmi:
Czy istnieje demokracja, gdy ludność ma formalne prawa polityczne, ale ogromne różnice gospodarcze decydują, kto ma największy wpływ na społeczeństwo?
Marksiści opowiadają się za formami demokracji politycznej i gospodarczej, które zwiększają skuteczność siły pracowników.
Jednocześnie historyczne doświadczenia państw socjalistycznych prowadzą do ważnych debat na temat pluralizmu politycznego, wolności wypowiedzi, represji, biurokratyzacji i udziału społeczeństwa.
Kwestie te nie powinny być ukryte.
Studiowanie socjalizmu oznacza również badanie jego problemów, sprzeczności i porażek.
13. A co z BRAZYLĄ?
Marksizm-leninizm nie powinien być stosowany mechanicznie do rzeczywistości brazylijskiej.
Brazylia posiada specyficzną formację historyczną: niewolnictwo, kolonializm, koncentrację ziemi, późną industrializację, zależność gospodarczą, nierówność regionalną i stosunki prywatne z międzynarodowym kapitalizmem.
Dlatego zrozumienie Brazylii wymaga studiowania własnej historii.
Brazylijski marksista musi zapytać:
Jak powstały brazylijskie klasy społeczne?
Jaka była rola niewolnictwa?
Jak doszło do przejścia do pracy zarobkowej?
Jak rozwinął się brazylijski kapitalizm?
Jaki jest związek między Brazylią a kapitałem międzynarodowym?
Jak koncentracja ziemi wpływa na społeczeństwo?
Jaka jest rola brazylijskiej klasy robotniczej?
Jak działają ruchy i związki zawodowe?
Jakie są cechy państwa brazylijskiego?
Teoria musi służyć zrozumieniu konkretnej rzeczywistości, a nie jej zastąpieniu.
14. Co LEENINISTER MARXISTS DEFEND?
Nie ma uniwersalnej listy akceptowanej przez absolutnie wszystkie grupy używając terminu "Marxist- Leninik". Jednakże w ogólności tradycja ta zazwyczaj broni:
GOSPODARKA
przezwyciężenie kapitalizmu;
uspołecznienie głównych środków produkcji;
ograniczenie wykorzystania siły roboczej;
planowanie gospodarcze w jakiś sposób;
produkcja koncentruje się na potrzebach społecznych.
POLITYKA
organizacja polityczna klasy robotniczej;
walka klasowa;
rewolucyjna transformacja społeczeństwa;
siły politycznej pracowników;
Proletariacki internacjonalizm.
SPOŁECZEŃSTWO
zwalczanie nierówności;
rozszerzenie praw socjalnych;
powszechna edukacja i zdrowie;
zwalczanie wykorzystywania;
Emancypacja pracowników.
STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE
sprzeciw wobec imperializmu;
solidarność międzynarodowa między pracownikami;
krytyka dominacji kolonialnej i neokolonialnej;
obrony samostanowienia narodów.
15. Czym nie jest MARXISM-LENINISMO?
Ważne jest również uniknięcie pewnych uproszczeń.
Marksizm - leninizm nie jest po prostu:
"Państwo musi wszystko kontrolować".
To też nie jest:
"Każdy kraj, który deklaruje się socjalistą automatycznie jest socjalistą".
I to nie jest:
"Po prostu rozdaj pieniądze na koniec kapitalizmu".
Nie oznacza to także zaakceptowania bez wątpienia wszystkiego, co rządy komunistyczne uczyniły historycznie.
Stanowisko marksistowskie może bronić socjalizmu, a jednocześnie krytycznie badać konkretne doświadczenia socjalistyczne.
Teoria nie powinna zastępować badań historycznych.
16.
Nie zalecamy bezpośredniego rozpoczynania najtrudniejszych tekstów Marksa czy bardziej złożonych debat wewnętrznych ruchu komunistycznego.
Możliwa sekwencja to:
POZIOM 1 - WPROWADZENIE
1. Karl Marx i Friedrich Engels - Manifest Partii Komunistycznej
Pierwszy kontakt z koncepcjami takimi jak klasa, burżuazja, proletariat i walka klasowa.
2. Friedrich Engels - Podstawowe zasady komunizmu
Krótki tekst i format odpowiedzi, przydatny do zapoznania się z podstawowymi pojęciami.
POZIOM 2 - MARZEC
3. Karl Marx - Praca i kapitał
Wprowadzenie do relacji między płacem a kapitałem.
4. Karl Marx - Wynagrodzenie, Cena i Zysk
Pomaga zrozumieć płace, zyski, wyzysk i walkę gospodarczą.
5. Karl Marx - stolica, książka I
Jest to najważniejsze badanie tej sekwencji, ale również znacznie trudniejsze.
Nie ma potrzeby próbować zrozumieć wszystkiego w pierwszym czytaniu. Idealne jest, aby postępować powoli i skonsultować się z materiałami pomocniczymi.
POZIOM 3 - MATERIAŁY HISTORYCZNE
6. Karl Marx - Wstęp do krytyki gospodarki politycznej
Stosunkowo krótki tekst, aby zrozumieć związek między produkcją materialną, strukturą społeczną i przekształceniami historycznymi.
7. Friedrich Engels - Od utopijnego socjalizmu do naukowego socjalizmu
Przedstawia on rozróżnienie Engels między różnymi tradycjami socjalistycznymi i wyjaśnia podstawowe pojęcia tzw. socjalizmu naukowego.
POZIOM 4 - LENIN
8. Vladimir Lenin - stan i rewolucja
Podstawą jest zrozumienie marksistowskiej koncepcji państwa, rewolucji i przejścia do socjalizmu.
9. Vladimir Lenin - Co robić?
Badanie organizacji politycznej, sumienia i partii rewolucyjnej.
10. Vladimir Lenin - imperializm, wyższy etap kapitalizmu
Wprowadzenie do lenińskiej analizy kapitalizmu i stosunków międzynarodowych.
POZIOM 5 - HOMOLOGACJA
Po tych tekstach czytelnik może przejść do:
11. Marks - Wojna secesyjna we Francji
12. Marks - Krytyczny Program Gotha
13. Lenin - Tezy kwietnia
14. Lenin - fałszerstwo, choroba dziecięca komunizmu
15. Lenin - Rozwój kapitalizmu w Rosji
Od tej pory ważne jest, aby zacząć porównywać różne interpretacje marksistowskie.
17. Nie czytaj, chyba że się zgodzisz.
Poważne badanie polityczne nie powinno polegać na poszukiwaniu wyłącznie tekstów, które potwierdzają to, w co już wierzymy.
Po studiowaniu fundamentów marksistowskich warto także poznać liberalne, socjaldemokratyczne, anarchistyczne, konserwatywne i inne socjalistyczne prądy.
Pozwala to na rozróżnienie:
co Marx naprawdę napisał;
czego naprawdę bronił Lenin;
co powiedzieli kolejni tłumacze;
i to, co sami wnioskujemy.
Niezbędne jest również krytyczne zbadanie historii Związku Radzieckiego, rewolucji chińskiej, Kuby i innych doświadczeń socjalistycznych.
Ani antykomunistyczna propaganda nie powinna zastępować historii, ani komunistyczna propaganda.
18. ZASADA PODSTAWOWA
Marksizm - leninizm opiera się na fundamentalnym pytaniu:
W jaki sposób społeczeństwo podzielone na klasy może zostać przekształcone w społeczeństwo, w którym wyzysk jednej klasy przez drugą przestaje istnieć?
Odpowiedź na to pytanie wymaga czegoś więcej niż dekorowania pojęć.
Wymaga to studiowania ekonomii, historii, polityki, filozofii i konkretnych warunków każdego społeczeństwa.
Dla Komunistyczny opórNauka jest częścią samej walki politycznej.
Nie chcemy tylko powtarzać takich słów jak "kapitalizm", "imperializm" czy "rewolucja".
Chcemy zrozumieć co oznaczają, jak działają w rzeczywistości brazylijskiej i jakie konsekwencje mają dla konkretnego życia ludności.
Wiedza powinna służyć do zrozumienia rzeczywistości.
A rozumienie rzeczywistości musi służyć jej transformacji.
WSPÓLNY ODPORNOŚĆ
Ucz się. Zorganizuj. Walcz.
Dla emancypacji klasy robotniczej.
Dla transformacji społeczeństwa.
