Αφού ανακάλυψε ότι η γη δεν παράγει χρήματα, η κυβέρνηση μελετά μια επαναστατική μέθοδο: τις οικοδομικές βιομηχανίες.

Η Βραζιλία προελαύνει στη Χιλή και επεκτείνει τα εδάφη της. Ο χάρτης μεγαλώνει, οι στρατηγοί πανηγυρίζουν και το Κογκρέσο παραμένει 100% ιμπεριαλιστικό.

Υπάρχει μόνο ένα μικρό πρόβλημα:

Η Territory δεν πληρώνει λογαριασμούς.

Η κατάκτηση είναι σχετικά απλή. Αυτό που είναι δύσκολο είναι η μετατροπή τετραγωνικών χιλιομέτρων σε παραγωγή, βιομηχανία και πλούτο.

Επομένως, ενώ οι γενναίοι στρατηγικοί μας αναλυτές συζητούν ποια σύνορα θα κατακτήσουν αύριο, οι οικονομολόγοι προτείνουν μια επικίνδυνα επαναστατική ιδέα:

Τι θα λέγατε να παράγετε κάτι;

Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι η μετατροπή της επέκτασης σε ανάπτυξη: η ενίσχυση της παραγωγής, η κατασκευή υποδομών και η εκβιομηχάνιση της χώρας. Άλλωστε, μια μεγάλη Βραζιλία φαίνεται καλή στον χάρτη, αλλά μια πλούσια Βραζιλία είναι πολύ πιο δύσκολο να εισβάλει.

Και το μέλλον επιφυλάσσει μια ακόμη μεγαλύτερη φιλοδοξία: να προετοιμάσει τη χώρα για τον στρατό και, τελικά, για την κούρσα των πυρηνικών εξοπλισμών.

Αλλά ηρέμησε.

Πριν από την ατομική βόμβα, ίσως θα ήταν συνετό να βρεθεί τρόπος να πληρωθεί το εργοστάσιο που θα την κατασκευάσει.

Ο τύπος φαίνεται απλός:

  • Πρώτα κατακτήσαμε εδάφη.

  • Τότε αποκτήσαμε πλούτο.

Και μόνο τότε ρωτάμε ποιος έχει ακόμα το θράσος να μας πειράζει.

Επειδή μια αυτοκρατορία χωρίς βιομηχανία είναι απλώς ένας μεγάλος χάρτης.

Και δυστυχώς, ένας μεγάλος χάρτης δεν βγάζει χρήματα.