หลังจากค้นพบว่าที่ดินไม่ได้สร้างรายได้ รัฐบาลจึงกำลังศึกษาแนวทางปฏิวัติวงการ นั่นคือ การสร้างอุตสาหกรรม

บราซิลรุกคืบเข้าสู่ชิลีและขยายอาณาเขต แผนที่ขยายใหญ่ขึ้น เหล่าแม่ทัพเฉลิมฉลอง และรัฐสภายังคงมีแนวคิดจักรวรรดินิยมอย่างเต็มร้อย

มีปัญหาเล็กน้อยอยู่ข้อหนึ่ง:

เขตปกครองนี้ไม่จ่ายบิล

การพิชิตนั้นค่อนข้างง่าย สิ่งที่ยากคือการเปลี่ยนพื้นที่หลายตารางกิโลเมตรให้กลายเป็นแหล่งผลิต อุตสาหกรรม และความมั่งคั่ง

ดังนั้น ในขณะที่นักยุทธศาสตร์ผู้กล้าหาญของเรากำลังถกเถียงกันว่าจะพิชิตพรมแดนใดในวันพรุ่งนี้ นักเศรษฐศาสตร์กลับเสนอแนวคิดที่ปฏิวัติวงการอย่างอันตราย:

ลองผลิตอะไรสักอย่างดูไหม?

ขั้นตอนต่อไปควรเป็นการเปลี่ยนการขยายตัวให้เป็นการพัฒนา: เสริมสร้างการผลิต สร้างโครงสร้างพื้นฐาน และพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศ ท้ายที่สุดแล้ว บราซิลที่ใหญ่โตดูดีบนแผนที่ แต่บราซิลที่ร่ำรวยนั้นยากต่อการรุกรานมากกว่า

และอนาคตก็มีความทะเยอทะยานยิ่งกว่านั้น นั่นคือการเตรียมประเทศให้พร้อมสำหรับการแข่งขันด้านการทหาร และในที่สุดก็คือการแข่งขันด้านอาวุธนิวเคลียร์

แต่ใจเย็นๆก่อนนะ

ก่อนที่จะมีระเบิดปรมาณู บางทีอาจเป็นการฉลาดที่จะคิดหาวิธีจ่ายเงินสำหรับโรงงานที่จะสร้างระเบิดนั้นเสียก่อน

สูตรดูเหมือนจะง่าย:

  • ขั้นแรกเราพิชิตดินแดนก่อน

  • จากนั้นเราก็ร่ำรวยขึ้น

และเมื่อถึงตอนนั้น เราค่อยมาถามว่าใครยังกล้ามาหาเรื่องเราอีก

เพราะอาณาจักรที่ปราศจากอุตสาหกรรมก็เป็นเพียงแผนที่ขนาดใหญ่เท่านั้น

และน่าเสียดายที่แผนที่ขนาดใหญ่ไม่ได้สร้างรายได้