De wereld van Ecclesiar staat op het punt te veranderen.

Vanaf 4 september is oorlog niet langer dat gezonde spel waarbij het ene land het andere binnenvallt tot het van de kaart is verdwenen. Nu hebben we doelstellingen, deadlines, onderhandelingen, allianties met gevolgen en zelfs een geschiedenis om onze beslissingen vast te leggen.

Eindelijk.

Nu kunnen we alles fout doen, maar wel met documentatie.

Terwijl de wereld zich voorbereidt op slimmere oorlogsvoering, staat Brazilië voor een veel complexer probleem:

Hoe word je rijk?

Het veroveren van gebied is geweldig. Het levert prestige op, verandert de kaart en maakt de generaal blij.

Er is slechts één klein nadeel:

Territorium alleen levert niets op.

Brazilië zou Chili kunnen veroveren, de hele kaart groen kleuren en een patriottische toespraak houden. Maar als er daarna geen industrie, productie en infrastructuur is, hebben we gewoon een enorm land met een enorme rekening.

En dan komt het gevaarlijkste idee dat ooit aan het Congres is voorgelegd:

economische ontwikkeling.

Ja, productie.

  • Fabrieken.

  • Bedrijven.

  • Infrastructuur.

Dingen die niet ontploffen, en juist daarom, krijgen doorgaans minder applaus.

Het merkwaardige is dat iedereen nu al nadenkt over de nucleaire wapenwedloop.

We willen weten wie de bom in handen heeft.

Wie zal de meeste bommen hebben?

Wie zal erin slagen wie te vernietigen?

Maar er is een lastige vraag:

Wie gaat dit allemaal produceren?

Want misschien begint de echte Braziliaanse kernwapenwedloop wel niet met een raket.

Begin met een fabriek.

De regering kan gerust doorgaan met discussiëren over wie imperialistisch, socialistisch, centralistisch is, of welk ander woord dan ook dat de indruk wekt dat we aan politiek doen.

Maar uiteindelijk moet er toch iemand iets produceren.

Misschien is Brazilië's grootste vijand niet het buurland.

Misschien komt het door de oude gewoonte te denken dat macht uitsluitend wordt opgebouwd door het veroveren van grondgebied.

De nieuwe Ecclesiasticus zal iets interessants leren:

Oorlogen hebben een tijdslimiet. Bezettingen zijn tijdelijk. Allianties zijn duur. En zelfs bommen kunnen onschadelijk gemaakt worden.

De economie blijft echter huur innen.

Misschien is het tijd dat Brazilië iets echt moeilijks bereikt:

rijkdom.

Dan maken we de bom.

Of niet.

Dat hangt af van de productiekosten.

De dwaas van de republiek