Εφημερίδα MINEvar

Η ουδετερότητα της Αργεντινής δεν μπορεί να εξαρτηθεί από μια συμμαχία της οποίας η συμπεριφορά στο παρελθόν προκαλεί δυσπιστία.

Η ενσωμάτωση της Αργεντινής στο URL παρουσιάστηκε ως ένας τρόπος για τη διατήρηση της ουδετερότητας, τη διασφάλιση της εθνικής σταθερότητας και την αποφυγή νέων διεθνών συγκρούσεων. Ωστόσο, πίσω από αυτή την υπόσχεση, εγείρεται ένα αναπόφευκτο ερώτημα: μπορεί μια συμμαχία των οποίων οι δεσμοί και οι προκαθορισμοί αντικρούουν τις αρχές που ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει να είναι πραγματικά ουδέτερη;

Η δυσπιστία δεν γεννιέται από το τίποτα. Το URL διατηρεί δεσμούς με Πασιφιστές, μια συμμαχία της οποίας η ιστορία είναι κάθε άλλο παρά αναμφισβήτητη. Είναι δύσκολο να δεχτούμε ότι η Αργεντινή μπορεί να επιτύχει πραγματική ουδετερότητα μέσω ενός μπλοκ που συνδέεται με παράγοντες που έχουν ήδη αποδείξει, σύμφωνα με τα πρόσφατα γεγονότα, ότι τα συμφέροντά τους μπορούν να επιβληθούν πάνω από την κυριαρχία της Αργεντινής.

Το προηγούμενο της Αργεντινής δεν πρέπει να ξεχνάμε

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας κυβέρνησης της Τράνκα, η Αργεντινή έφτασε να αυτοανακηρύσσεται ουδέτερη. Παρ' όλα αυτά, οι λεγόμενοι «Πασιφίτες» κατέληξαν να εισβάλλουν στην περιοχή της Αργεντινής, οδηγώντας σε κρίσιμο σημείο. Τα γεγονότα συνέβαλαν σε μια πολιτική κρίση που κορυφώθηκε με την αναγκαστική αθώωση του τότε προέδρου.

Αυτό δεν είναι ένα μικρό επεισόδιο ή ένα ζήτημα που μπορεί να αφαιρεθεί μέσω νέων διπλωματικών δηλώσεων. Είναι ένα προηγούμενο που σας υποχρεώνει να ρωτήσετε ποιες πραγματικές εγγυήσεις υπάρχουν για να εμποδίσετε την επανάληψη της ιστορίας.

Αν η ουδετερότητα της Αργεντινής δεν ήταν σεβαστή, τότε γιατί να είναι αξιόπιστη τώρα που μια συμμαχία που συνδέεται με αυτούς τους παράγοντες θα είναι σε θέση να εγγυηθεί;

Συνεργασία μεταξύ ίσων ή στρατηγικής εξάρτησης;

Η ανησυχία ξεπερνά τη στρατιωτική ασφάλεια. Επηρεάζει επίσης την οικονομία του κράτους της Αργεντινής, τους εθνικούς πόρους και την ικανότητα λήψης αποφάσεων.

Όταν μια συμμαχία καθορίζει τις πολιτικές, οικονομικές ή στρατιωτικές αποφάσεις ενός από τα μέλη της, η σχέση διατρέχει τον κίνδυνο να μην είναι πλέον μια συνεργασία μεταξύ ίσων. Και όταν οι πόροι μιας χώρας γίνονται λόγος ενδιαφέροντος για τους συμμάχους της, η υπόσχεση της σταθερότητας μπορεί να γίνει μια μορφή εξάρτησης.

Η Αργεντινή θα πρέπει να ρωτήσει αν η ενσωμάτωσή της στο URL ανταποκρίνεται σε μια κυρίαρχη στρατηγική εθνικής προστασίας ή αν, αντιθέτως, την θέτει σε υποδεέστερη θέση, στην οποία οι πόροι και οι αποφάσεις της καταλήγουν να ευνοούν τα συμφέροντα των άλλων ανθρώπων.

Η ουδετερότητα που απαιτεί προοδευτική άρση της οικονομικής, στρατιωτικής και διπλωματικής αυτονομίας δεν αποτελεί πραγματική εγγύηση της ειρήνης. Αντίθετα, μπορεί να γίνει μια κηδεμονία μεταμφιεσμένη σε συνεργασία.

Η υποβολή δεν είναι ουδετερότητα

Η Αργεντινή χρειάζεται σταθερότητα, αλλά όχι με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν μπορεί κανείς να μπερδέψει την προσωρινή απουσία αντιπαράθεσης με την πραγματική ικανότητα υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας.

Αν η προσκόλληση στο URL μεταφέρει την εικόνα μιας χώρας που έχει παραιτηθεί για να ανταποκριθεί, να υπερασπιστεί τον εαυτό της ή να καθιερώσει τις δικές της συνθήκες, τότε αξίζει να αναρωτηθούμε αν αυτή η στρατηγική ενισχύει την Αργεντινή ή απλά την κάνει να εξαρτάται περισσότερο από εκείνους που υπόσχονται να την προστατεύσουν.

Η ειρήνη δεν πρέπει να βασίζεται στην ανικανότητα ενός έθνους, αλλά στον αμοιβαίο σεβασμό, την αποτροπή και τη διαβεβαίωση ότι κανένας ξένος ηθοποιός δεν μπορεί να επιβάλει μονομερώς τα συμφέροντά του.

Μια συμμαχία πρέπει να αποδείξει την αξιοπιστία της

Δεν έχει σκοπό να πει ότι όλη η διεθνής συνεργασία είναι επιβλαβής ή ότι η Αργεντινή πρέπει να απομονωθεί από τον κόσμο. Αυτό που αμφισβητείται είναι η εμπιστοσύνη που τοποθετείται σε μια δομή της οποίας τα ομόλογα και τα προκαταβολές αξίζουν μια σοβαρή εξέταση.

Το URL πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να εγγυηθεί μια ισορροπημένη σχέση, να σεβαστεί την ανεξαρτησία της Αργεντινής και να προσφέρει συγκεκριμένες εγγυήσεις ότι τα εθνικά συμφέροντα θα είναι πάνω από οποιαδήποτε ξένη ευκολία.

Μέχρι τότε, η σύνεση πρέπει να υπερισχύει των υποσχέσεων.

Η Αργεντινή δεν μπορεί να ξεχάσει τι συνέβη κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης της Τράνκα ή να αγνοήσει τις συνέπειες μιας ουδετερότητας που, στη στιγμή της, δεν εμπόδισε μια εισβολή. Ούτε μπορεί να επιτρέψει στη νόμιμη επιθυμία για ειρήνη να γίνει δικαιολογία για να παραιτηθεί σταδιακά η αυτονομία της.

Επειδή η κυριαρχία δεν διαπραγματεύεται με αντάλλαγμα την αβέβαιη ηρεμία. Και καμία συμμαχία δεν αξίζει εμπιστοσύνη μόνο με το όνομα που φέρει: πρέπει να την δείξει με τις πράξεις της.

MINEvar εφημερίδα x Titus Corp σας ακούει.