روزنامه MINEvar

بی طرفی آرژانتین نمی تواند به اتحادی که رفتار گذشته اش موجب بی اعتمادی می شود، وابسته باشد.

ادغام آرژانتین به URL به عنوان راهی برای حفظ بی طرفی، اطمینان از ثبات ملی و جلوگیری از درگیری های بین المللی جدید ارائه شد. با این حال، در پشت این وعده، یک سوال اجتناب ناپذیر مطرح می شود: آیا اتحادی که روابط و عدم شناسایی آنها با اصولی که ادعا می کند واقعاً بی طرف است، تناقض دارد؟

عدم اعتماد از هیچ چیز متولد نمی شود. این URL پیوندهایی را با Passifists حفظ می کند، اتحادی که تاریخ آن از بی قید و شرط دور است. پذیرفتن اینکه آرژانتین می تواند از طریق یک بلوک مرتبط با بازیگرانی که تاکنون نشان داده اند، به بی طرفی واقعی دست یابد، دشوار است که منافع آن ها می تواند بالاتر از حاکمیت آرژانتین تحمیل شود.

آرژانتین نباید فراموش کند

در طول آخرین دولت Tranca، آرژانتین اعلام کرد که خود را خنثی می کند. با این وجود، به اصطلاح "Passifits" به قلمرو آرژانتینی حمله کرد که منجر به یک نقطه بحرانی شد. این حوادث به یک بحران سیاسی منجر شد که منجر به کاهش اجباری رئیس جمهور بعد شد.

این یک قسمت کوچک یا موضوعی نیست که می تواند از طریق اظهارات دیپلماتیک جدید حذف شود. این یک سابقه است که شما را ملزم می کند از شما بپرسید که چه تضمین های واقعی برای جلوگیری از تکرار دوباره تاریخ وجود دارد.

اگر بی طرفی آرژانتین مورد احترام قرار نگیرد، چرا باید به آن اعتماد کرد که در حال حاضر یک اتحاد مرتبط با این بازیگران می تواند تضمین کند؟

همکاری بین برابری یا وابستگی استراتژیک؟

نگرانی فراتر از امنیت نظامی است. همچنین بر اقتصاد آرژانتین، منابع ملی و ظرفیت تصمیم گیری تاثیر می گذارد.

هنگامی که یک اتحاد تصمیم های سیاسی، اقتصادی یا نظامی یکی از اعضای آن را مشروط می کند، این رابطه خطر عدم همکاری بین برابر را دارد. و هنگامی که منابع یک کشور به دلیل منافع متحدان خود تبدیل می شوند، وعده ثبات می تواند به نوعی وابستگی تبدیل شود.

آرژانتین باید بپرسد که آیا ادغام آن در URL به یک استراتژی مستقل از حمایت ملی پاسخ می دهد یا برعکس، آن را در یک موقعیت زیردستان قرار می دهد که در آن منابع و تصمیمات آن به نفع منافع دیگران است.

بی طرفی که نیاز به معافیت تدریجی استقلال اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک دارد، تضمین واقعی صلح نیست. در عوض ممکن است به عنوان یک نگهبان به عنوان همکاری تبدیل شود.

ارسال بی طرفی نیست

آرژانتین به ثبات نیاز دارد، اما نه به هر قیمتی. هیچ کس نمی تواند عدم مواجهه موقت با توانایی واقعی برای دفاع از حاکمیت ملی را اشتباه بگیرد.

اگر پایبندی به URL تصویر کشوری را که برای پاسخ دادن، دفاع از خود یا ایجاد شرایط خاص خود استعفا داده است، منتقل می کند، ارزش دارد که بپرسیم آیا این استراتژی آرژانتین را تقویت می کند یا به سادگی وابسته به کسانی است که قول می دهند از آن محافظت کنند.

صلح نباید بر ناتوانی یک ملت، بلکه بر احترام متقابل، بازدارندگی و اطمینان حاصل شود که هیچ بازیگر خارجی نمی تواند منافع خود را به طور یکجانبه تحمیل کند.

یک اتحاد باید اعتبار خود را نشان دهد

نمی توان گفت که تمام همکاری های بین المللی مضر است یا آرژانتین باید خود را از جهان جدا کند. چیزی که مورد سوال قرار می گیرد، اعتماد است که در ساختاری قرار می گیرد که اوراق قرضه و یک متخصص آن سزاوار یک معاینه جدی هستند.

URL باید نشان دهد که می تواند یک رابطه متعادل را تضمین کند، به استقلال آرژانتین احترام بگذارد و تضمین کند که منافع ملی بالاتر از هر گونه راحتی خارجی خواهد بود.

تا آن زمان، احتیاط باید بر وعده ها غلبه کند.

آرژانتین نمی تواند فراموش کند که چه اتفاقی در دوران حکومت تارانکا افتاد یا عواقب بی طرفی را نادیده بگیرد که در حال حاضر مانع حمله نمی شد. همچنین نمی تواند به آرزوی مشروع صلح برای تبدیل شدن به توجیهی برای به تدریج رها کردن استقلال خود اجازه دهد.

از آنجا که حاکمیت در عوض برای آرامش نامشخص مذاکره نمی شود. و هیچ اتحادی تنها با نامی که دارد، سزاوار اعتماد نیست: باید آن را با اقدامات خود نشان دهد.

روزنامه MINEvar x Titus Corp به شما گوش می دهد.